Van Gaal na vierde nederlaag: ‘zien of de club mij nog steunt’

Louis van Gaal verloor tegen Stoke City (0-2) voor de vierde keer op rij met Manchester United. Een voortijdig afscheid lijkt onvermijdelijk.

Louis van Gaal en Ryan Giggs (r) op de bank voordat Stoke City - Manchester United begon. De ploeg van Van Gaal verloor de wedstrijd met 2-0. Foto Carl Recine / Reuters

Onder zijn ogen zaten donkere kringen. Zijn anders kaarsrechte rug boog als een treurwilg naar voren. Kleine rimpels waren veranderd in diepe groeven. Louis van Gaal maakte in het Britannia Stadium een geslagen indruk. Een stemverheffing bleef op Tweede Kerstdag uit. De trainer van Manchester United fluisterde bijna en wekte niet de indruk nog licht aan het einde van de tunnel te zien.

Van Gaal had kunnen wijzen op de steun van de meegereisde fans in het uitvak. Toen hij met zijn spelers na afloop richting de kleedkamer sjokte, klapten ze massaal voor hem. Hij deed dit echter niet. Door de teleurstelling over het uiterst povere optreden van zijn ploeg was er duidelijk iets geknapt. Eén opmerking gaf zijn gemoedstoestand scherp weer. “Ik kan ook zelf opstappen”, vertelde de Nederlander.

Uithalen naar de media

De aanloop naar het duel met Stoke City was nog vurig. Van Gaal haalde ouderwets uit naar de media. Journalisten zogen volgens hem ‘nieuws’ over zijn onzekere positie uit hun duim. Hij wilde dat de rotte appels hun excuses aanboden. De persafdeling van de club schoof vervolgens aanvoerder Wayne Rooney naar voren om namens het elftal zijn steun in hem uit te spreken.

Tegen Stoke liet de ‘kleedkamer’ hem in de steek. Geen tel wekten de voetballers de indruk voor de trainer door het vuur te willen gaan. Tackles bleven uit. De wil om de negatieve reeks met een klapper te doorbreken ontbrak. Memphis Depay, in de zomer voor veel geld van PSV gekocht, spande de kroon. Persoonlijke fouten van de international braken het toch al fragiele gestel van Manchester United voor de wedstrijd goed en wel was begonnen.

Zwak spelende Depay

Depay besloot de bal met een zweefduik terug te koppen op doelman David de Gea om een aanval van Stoke onschadelijk te maken. Het hoogstandje mislukte, waarna Bojan Krkic van dichtbij 1-0 kon maken. Zijn halfslachtige poging een schot van Marko Arnautovic te blokkeren was mogelijk nog kwalijker. Depay weigerde zijn lichaam in de strijd te gooien, zodat de Oostenrijker, ooit op de loonlijst van FC Twente, de score kon verdubbelen (2-0).

Van Gaal wisselde Depay in de rust, voor de opvallende bankzitter Rooney, maar veel haalde de daad niet uit. Waar Stoke over het drassige veld wervelde, oogde United niet als een team. Van Gaal sprak over ‘angst’ en ‘druk’ als oorzaken van de lamlendigheid, maar kwam weinig overtuigend over. Een oplossing om op korte termijn voor een ommekeer te zorgen zag hij niet. Deze biecht maakt een afscheid bijna onafwendbaar.

Lot ligt in handen van spelers

Zijn lot, zo zei hij, ligt in handen van de spelers. Zij moeten hem en United maandag uit het moeras trekken als Chelsea – “dan zit ik nog wel op de bank, denk ik” – op bezoek komt. Hij kan slechts de handvatten aanreiken. “Maar de voetballers moeten het doen”, gaf hij aan. Met de telefonisch aan hem uitgesproken steun van ex-manager Sir Alex Ferguson, diens rechterhand David Gill en directeur Ed Woodward schermde hij niet meer.

“Dat was vóór Stoke… Nu hebben we voor de vierde keer op rij verloren”, vertelde Van Gaal. Een ordinair ontslag, als een mirakel uitblijft, ligt niet voor de hand. Daarvoor is het respect bij de beleidsbepalers van United voor Van Gaal te groot. Ze gunnen hem een chic afscheid, waarbij hij zelf de regie houdt. Dat zou betekenen dat hij na ruim achttien maanden de eer aan zichzelf houdt. De tijd lijkt er rijp voor.

Dit verslag werd geschreven door Geert Langendorff, auteur van het boek Different Cook, over het leven van Van Gaal bij Manchester United .