Terreurvogels

Los van de glorieuze verkiezing van de grutto tot nationale vogel, stond het afgelopen jaar in het teken van terreurvogels. De dolgedraaide oehoe in Purmerend was ons nationale boegbeeld, in Canada waren het epaulet- spreeuwen die mensen aanvielen, in Texas spotlijsters en in het Verenigd Koninkrijk zorgden meeuwen voor ophef, vooral nadat in Cornwall een Yorkshire terriër en een schildpad door zilvermeeuwen werden doodgepikt. Nadat ook een chihuahuapuppy afgeslacht werd, bemoeide zelfs premier Cameron zich met het ‘meeuwenprobleem’.

Het valt allemaal in het niet bij de nummer 1 Angry Bird van Australië, de zwartrugfluitvogel (Gymnorhina tibicen). Die staat jaarlijks garant voor duizenden duikvluchten op mensen. Op de website magpiealert.com staat de teller voor 2015 nu op 5.565 waarvan 15 procent in letsel resulteerde. Meestal gaat dat om een paar schrammen, maar er zijn ook aanvallen waarbij er een oog aan geloven moet (Medical Journal of Australia, 1992).

Na langdurig onderzoek in Brisbane bleek de agressie van deze vogels voort te komen uit het verdedigen van legsel en nestjongen (Emu, 2010). Ze zien mensen simpelweg als onderdeel van hun verstedelijkte leefgebied en reageren, net zoals op elk ander gevaar.