Een nieuwjaarsspeech zonder jeukwoorden

Wekelijks rekent Japke-d. Bouma af met jeukwoorden op kantoor.

Lieve mensen, ik wil dit keer beginnen met jullie veel sterkte te wensen dezer dagen. Voor wie thuis zit te steengrillen met een doodvervelende schoonvader: succes en blijf er goed bij drinken; voor wie naar kantoor mag: vergeet je anti-jeukpoeder niet. Want als er érgens een moment is dat de jeuk kan toeslaan in de kantoorjungle, dan is het wel op en rond de feestdagen, en dan vooral tijdens de nieuwjaarstoespraak van de baas.

De „drempel van het nieuwe jaar” en de „onzekere tijden” die altijd weer opduiken; de „ontwikkelingen die elkaar in razendsnel tempo opvolgen”, de „uitdagingen” die vooral „kansen” zijn. De „inzet waarvoor we bedankt” worden, „de voortzetting van de inspirerende samenwerking” waarnaar wordt „uitgekeken”. Maar ook de „ups and downs” die achter ons liggen, hoe „bewogen” het jaar weer was, en hoe goed het is, „juist nu”, om „vooruit te kijken”, maar bovenal „TERUG” om alle „toppers in het zonnetje te zetten”. Man man man. Mag het een keer zonder jeukwoorden?

Dus zonder die drempel waar we met z’n allen weer op staan, elk jaar weer. Alsof je in de bijkeuken staat. Denk eens wat groter, wat bolder where no one dared to go before, bazen van Nederland. Noem het een springplank, een lanceerplatform of een schietstoel waarmee we het nieuwe jaar in worden geslingerd. Dan kom je al heel anders bij de mensen binnen.

Ik wil ook geen „bewogen jaar” meer horen. Het is áltijd een bewogen jaar. Onbewogen jaren zijn er sinds de vernietiging van de dinosaurus niet meer geweest op aard’, met uitzondering misschien van 1954. Je mag alleen „bewogen jaar” zeggen in je speech als je erbij gaat huilen. Sowieso een goede tip voor bazen, om te gaan huilen tijdens je nieuwjaarsspeech. Oscarwinnaars doen het ook altijd, het maakt indruk, je laat zien dat het je wat kan schelen en ze durven geen boe te roepen als er iemand op het toneel huilt.

Dan het „vooruit en achterom kijken”: mag dat ook weg? Achteruit: dat weten we helaas allemaal nog, en vooruit: weet jij veel, wat er allemaal tussen de printers ligt te wachten – wees blij dát je het niet weet. Laten we in plaats daarvan eens opzij kijken, juist ja, naar ELKAAR! Dat is voor heel veel mensen even schrikken, maar dáár is de liefde het komende jaar van te verwachten, jongens. Bovendien kun je dan laten zien waar jij als baas de hele tijd op uit zit te kijken.

Wat ook weg kan: „zonder jullie inzet was het niet gelukt”. Dat valt nog maar te bezien hè, of het zonder hun inzet gelukt was. Want we kunnen het niet testen en bovendien lukt het al jaren prima zonder onze inzet. Ik wil ook geen mensen meer genoemd hebben in zo’n speech. Allereerst omdat ik zelf nooit genoemd word, maar ook omdat het niet nodig is. Als je een goede baas bent, heb je allang tegen de toppers gezegd dat ze toppers zijn. „Kansen en uitdagingen” tot slot, mogen ook met de vuilnisman mee. Als ik dat hoor, denk ik aan de Ikea, aan de Ardennen, of aan de spits in de trein.

Wat blijft er dan nog over van al die nieuwjaarsspeeches, mevrouw de kantoorexpert, hoor ik jullie nu vragen. Precies. Wat blijft er dan over. Daar ben ik dus ook heel benieuwd naar.