De viool heeft de overtocht ook gered

De groep Syrische vluchtelingen met wie correspondent Gert van Langendonck afgelopen zomer door Europa reisde, woont nu verspreid over Duitsland. Hij zocht enkelen op. De een zit nog in een container, de ander heeft al een huis.

Foto Gert van Langendonck

Orwa Khalloul (21) en zijn zus Razan (18) hebben een openluchtzwembad. Daar kunnen zij verder niks aan doen: het lag daar gewoon in de achtertuin van het Heim dat zij samen met twaalf andere vluchtelingen kregen toegewezen in Vordorf (bevolking: 3.268) in de buurt van Braunschweig. Orwa:

“In de zomer was dat leuk ja. We hebben veel gebarbecued.”

De groep van Orwa en Razan waren de eerste vluchtelingen die naar Vordorf werden gestuurd. Het onthaal was hartelijk. “Er zijn hier al wat buitenlanders in het dorp, Kroaten en Finnen, dus de schok was niet zo heel groot,” zegt Razan.

In kamp Friedland, waar zij hiervoor zaten, was Razan diep ongelukkig geweest. Ze voelde zich minder vrij dan in Salamiya, het door IS omsingelde stadje in Syrië dat zij en Orwa pas daags voor het vertrek naar Europa verlieten. In Friedland zaten veel religieuze moslims, en Razan moest verhullende kledij dragen wanneer zij de kamer verliet. Daar heeft ze hier in Vordorf geen last van.

“Een van de buren geeft mij zumba-dansles,” lacht ze. Ze heeft een nieuw vriendje, een Syriër die ze in Duitsland heeft leren kennen. “We willen zo snel mogelijk gaan samenwonen in Osnabrück.”

Broer Orwa is violinist en droomt van een muzikale carrière. In Friedland behielp hij zich met een viool die door een Duitse vrouw was geschonken. Inmiddels is zijn eigen viool aangekomen: hij was zo slim geweest die met DHL op te sturen voor ze in Turkije de rubberboot namen naar Griekenland.

“De buren hebben geholpen om een vioolleraar te vinden, en via vrienden heb ik een plek gevonden in een orkest.”

Van de buren krijgen ze ook gratis Duitse les. Want ook Orwa en Razan wachten nog altijd op hun verblijfsvergunning. Tot die tijd kunnen ze niet werken, studeren, of op taalcursus. “Het is niet goed zo lang onledig te blijven,” zegt Razan, “maar wij hebben geen andere keuze. De Gemeinde doet zijn best, maar zij hebben geen ervaring met vluchtelingen. De persoon die voor ons verantwoordelijk is heeft nog 200 andere vluchtelingen.”

Om iets terug te doen voor de buren hebben ze onlangs een kerstmarkt georganiseerd: een Syrische kerstmarkt met falafel en kefta. “Het hele dorp is uitgelopen.”

Lees alle verhalen: Aangekomen in Europa