On-Nederlands zelfverzekerd

De redactie bespreekt elke week een nieuwkomer op televisie. Vandaag: handbalster Estvana Polman.

Zou het een historisch WK worden voor de Nederlandse handbalvrouwen, vroeg Herman van der Zandt zich woensdag af in Nieuwsuur (NOS-NTR). De ploeg van bondscoach Henk Groener zou die avond moeten winnen van handbalgrootmacht Frankrijk, dat vier keer eerder een nipte overwinning op Nederland behaalde. Nu bleken de Nederlandse vrouwen te sterk, waarmee ze de beste Nederlandse WK-prestatie ooit – de vijfde plaats – ruim overvleugelden, tweede na Noorwegen. En eigenlijk leken ze dat al te weten.

Sportverslaggever Han Kock van de NOS trof na de wedstrijd tegen Frankrijk een uitgelaten Estavana Polman (23), middenopbouwspeelster met ruime ervaring. Polman speelde bij Jong Oranje, maakte al drie eerdere WK’s mee en speelt nu bij Team Esbjerg in de hoogste divisie in Denemarken. Ze deed de opleiding aan de HandbalAcademie in Papendal, die bestaat uit een fysiek zwaar traject van trainen, eten, rusten en leren. „Als we zo blijven spelen kan er nog iets heel moois gebeuren”, zei ze krijgslustig tegen Kock. „We voelen ons goed, wisten dat het erin zat, nu komt het er gewoon uit.”

„Nog twee wedstrijden, en dan?”, drong Kock aan. Hij kreeg wat hij wilde: „Dan hebben we goud!”, zei Polman resoluut. Tegen NU.nl: „Ik heb geen moment getwijfeld of we de finale zouden halen.” Later stortte ze zich schreeuwend in de armen van een opgetogen Jack van Gelder. „We zijn er klaar voor.”

Door de interviews met Polman sijpelt een opmerkelijke, bijna on-Nederlandse zelfverzekerdheid. Doorgaans zijn sporters in de media liever extra voorzichtig, laat staan dat ze zo ‘zeker’ durven zijn. Té kordaat optreden heeft een keerzijde: als het mislukt moet je door het stof. Zeker bij sporten als voetbal en hockey, die kunnen rekenen op veel publieke belangstelling, lijkt een lage inzet het devies. Zoals directeur Gerbrands van PSV, die na de zege op Manchester United meteen benadrukte: „We moeten nu niet doen of dit ieder jaar haalbaar is.”

Polman en haar medespelers zijn niet bang voor boze tongen. Op Facebook plaatsten ze een jolige video, het damesteam in wedstrijdtenue, dansend in de kleedkamer: ‘#oneteamonedream’. Wie kan hen de nederlaag in de finale tegen Noorwegen dan nog kwalijk nemen?