De decibellen worden flink opgeschroefd bij Lohengrin

Wagners ridderopera Lohengrin heeft geen decor nodig, bleek bij een concertante uitvoering in het Concertgebouw. De mise-en-espace van Caecilia Thunnissen bespeelde zeer effectief podium, balkons en zaal. Figuranten met maskers onderstreepten de clou (de verboden vraag naar Lohengrins naam en herkomst) en een danser met zwanenarm zwierf over het toneel, als zinnebeeld van het dier dat de graalridder over de Schelde naar Antwerpen heeft gebracht.

Het KCO speelde voortreffelijk onder dirigent Sir Mark Elder, die er als vervanger van de geblesseerde Andris Nelsons niet voor terugdeinsde de decibellen flink op te schroeven. Geruggensteund door het orkest stelde de sterrencast geen tel teleur. De titelrol is Klaus Florian Vogt op het lijf geschreven: met zijn Hans Klok-verschijning en ranke, zoetgevooisde tenor belichaamde hij volmaakt de jongensachtige Wagner-held. Hij kleurde schitterend met het ijle graalmotief, maar riep óók donkere dieptes op. De stralende sopraan Camilla Nylund (Elsa) was zijn ideale pendant.

Toch waren de slechteriken het aantrekkelijkst: de woeste bariton Evgeny Nikitin zong én acteerde als de gevallen, niet al te snuggere graaf Telramund lekker vet; zijn hitsende gade Ortrud werd furieus en duister vertolkt door sopraan Katarina Dalayman. Wagner-veteraan Falk Struckmann excelleerde als Koning Heinrich.