‘Het is eng om met blanken over huidskleur te praten’

Mediaredacteur Peter Zantingh raadt iedere week een goede podcast-aflevering aan.

pvdw_logo_middelgroot
“Wij werken op een 100 procent witte redactie in een stad waar 35 procent van de mensen dat niet is”, schreef De Correspondent in oktober. De in Amsterdam huizende nieuws- en opiniesite stelde daarom twee fulltime banen beschikbaar voor journalisten die het team “tot een betere afspiegeling van de samenleving kunnen maken”. Ook andere nieuwsredacties denken momenteel hard na over die vraag: hoe worden we minder wit?

Zo ook Gimlet, een podcastbedrijf in New York. Alex Blumberg richtte Gimlet vorig jaar op - en het is vooralsnog een gierend succes. Gimlet maakt nu vier populaire podcasts en wil dat de komende twee jaar verdriedubbelen. Onlangs werd bij een investeerder zes miljoen dollar opgehaald.

Bij Gimlet werken deze 27 mensen. Van hen zijn er drie, for lack of a better term, niet-blank. In de VS als geheel is 40 procent van de mensen niet-blank, en dat percentage gaat alleen maar stijgen. Dus het moet anders, zegt Blumberg:

“This year, if our projections are correct, we will double in size. I want the next 27 people we hire to be less white than the last 27.”

Om te beginnen vraagt hij daarom de twee Aziatische Amerikanen en de enige Afro-Amerikaanse van het team (alle drie vrouwen) om met hem te praten over diversiteit. Over hoe ze zich behandeld voelen tussen al die blanke collega’s, en hoe hun baas ermee om zou moeten gaan. “Het is altijd eng om met blanken over huidskleur te praten”, zegt Brittany Luse. “Helemaal blanken die je loon betalen.”

Met Luse gaat het ook over het verschil tussen targeting (goed) en tokenism (fout):

“Targeting is: we are actively trying to make our organization less white. (…) Tokenism is like: you know, we gotta have one.”

Maar dan neemt het zelfonderzoek een onverwachte wending. Als het over huidskleur gaat, moet het dan ook niet over andere minderheden gaan? Hoe vertegenwoordigd zijn homo’s en lesbiennes eigenlijk, en voelen zij zich wel op hun gemak tussen collega’s?

Vol goede bedoelingen verlegt Blumberg zijn aandacht. En dan dient de volgende blinde vlek zich alweer aan.

StartUp is een uitzonderlijk goede podcast, onder meer omdat Blumberg zijn eigen ongemakkelijkheid en onzekerheid nooit uit de weg gaat. Hij twijfelt constant aan zichzelf en zijn keuzes en maakt ons daar deelgenoot van. Dat is al sinds het begin van de show een enorme kwaliteit in een wereld waarin het juist lijkt alsof iedereen zich met steeds meer stelligheid aan zijn eigen gelijk vastklampt.

Blumberg maakte mede daardoor vorig jaar het opstarten en runnen van een eigen bedrijf tot een menselijk en vermakelijk verhaal. Hij begon ermee voordat Gimlet bestond - sterker nog: in het eerste seizoen hoorden we hoe het van idee tot realiteit kwam. Seizoen 2 ging over een andere startup en was, eerlijk gezegd, een stuk minder. Dit najaar kijkt Blumberg weer naar zichzelf in een ‘mini-seizoen’, met deze aflevering over diversiteit binnen zijn bedrijf als hoogtepunt in een sowieso erg sterke, tot nadenken stemmende reeks.

Overigens, ik maak deze rubriek voor wie al regelmatig podcasts luistert, maar wil je zeker niet uitsluiten als je nu wil beginnen. Daarom een tip: als je een iPhone hebt, kun je podcasts luisteren met de standaard-app die daarop staat voorgeïnstalleerd. Dat is echter niet zo’n goeie. Pocket Casts en Acast zijn vele malen beter - en ook te downloaden op Android-apparaten. Overcast (alleen Apple) is een andere uitstekende app om podcasts mee te luisteren.

Tips voor podcasts die ik moet luisteren? @pzantingh / p.zantingh@nrc.nl.