Verademing dat Eurocommissaris Timmermans zich in de ziel laat kijken

Sebastien Valkenberg is ‘filosoof en publicist’. Wil zeggen: iemand die meningen produceert en er vervolgens over schrijft. In NRC krijgt hij ruimschoots de gelegenheid dat te doen; bijna wekelijks is een stuk van hem aan te treffen. Met het ‘publicist’-zijn zit het dus wel goed. Met het denkwerk wat minder. In zijn bijdrage van afgelopen zaterdag (12/12) opende hij de aanval op Eurocommissaris Frans Timmermans. Moraal van het verhaal: politici moeten ophouden met oproepen tot solidariteit en beschaving en al dat fraais, en zij moeten zich richten op concrete vraagstukken zoals ‘Is het tijd voor een salafismeverbod?’ Is het Valkenberg ontgaan dat politici zich elk uur met zulke concrete vraagstukken bezighouden? Ik vermoed dat Timmermans zich wekelijks over meer juridische en politieke oplossingen buigt dan Valkenberg in een heel leven. ‘Eurocommisaris’ is dan ook een beschermd beroep; ‘filosoof en publicist’ mag iedereen zich noemen. Het is wat mij betreft een verademing als politici tijd en gelegenheid vinden om zich in de ziel te laten kijken en iets te schrijven dat uitgaat boven de waan van elke dag. Daar hebben we meer aan dan aan dit soort gemakzuchtige kritiek.

hoogleraar theologie VU