'Mijn ouders begrepen niet helemaal waar ik mee bezig was'

Vlogger Mert Ugurdiken gaf zijn rechtenstudie op voor een YouTube-carrière. Dit jaar werkte hij voor het eerst samen met commerciële omroep RTL.

Mert Ugurdiken komt met zijn camera in zijn gestrekte rechterarm aanlopen. Hij filmt zichzelf en zijn stagiair Youssuf, tevens goede vriend, die naast hem loopt. Ze gaan zitten in café Pakhuis de Zwijger aan het IJ in Amsterdam. Hij is aan het vloggen (filmpjes maken van dagelijkse bezigheden die vervolgens op internet worden gezet). „Ik vertelde net in de camera dat ik op weg ben naar, hopelijk, een leuk interview”, zegt hij met een grijns.

Mert Ugurdiken (22), artiestennaam Mertabi, is een YouTube-ster. Hij is een van de populairste Nederlandse YouTubers van het moment, net als trouwens zijn vriendin Teske de Schepper (20). Hij maakt sketches die hij op zijn eigen videokanaal zet, ze zijn al meer dan 45 miljoen keer bekeken. Hij kreeg als eerste YouTuber eind 2014 een tweejarig contract aangeboden door televisiezender RTL. Die was net begonnen met Multi Channel Network, waarop populaire videobloggers hun films kunnen posten. RTL wil zo jongeren bereiken. Die kijken steeds steeds minder televisie.

Het derde seizoen van zijn populairste serie, Marokkaan geeft rijles, kwam 10 december online. Voor dit seizoen werkte hij voor het eerst samen met RTL. „Het opnameweekend in september waren de tofste twee dagen van dit jaar. Vroeger deed ik dat met twee vrienden, nu hebben we een crew van tien man. Het is zo’n geweldig gevoel dat zoveel mensen enthousiast zijn en mee willen werken aan iets wat ik heb bedacht. ”

Stiltecoupé

Mert Ugurdiken is een bekende Nederlander. Niet in dit café, waar alleen veertigplussers zitten. Maar loopt hij door de stad dan wordt hij door jongeren voortdurend herkend. „Ooooooh Mert, ben jij het echt?” Laatst moest hij handtekeningen uitdelen in een stiltecoupé. Staat hij bij een tramhalte, stopt er een auto met vier jongens: „Hé broer, stap in. Waar moet je heen?” Hij vertelt het lachend. Hij geniet van de aandacht: „Echt insane!”

Het had allemaal anders kunnen lopen. Ugurdiken begon op zijn zeventiende na het vwo aan een rechtenstudie in Tilburg. YouTube bestond nog niet zo lang. Maar zelf keek hij nauwelijks nog naar televisie. „Ik volgde de Amerikaanse makers en komieken Smosh en NigaHiga, fulltime YouTubers die vette filmpjes maken. Superleuk bedacht, met slimme humor.”

Net begonnen met zijn studie maakte hij een eerste filmpje. „Ik had totaal geen ervaring met filmen of monteren maar ik leende een camera van een vriend, stapelde een paar wetboeken op elkaar en zette daar de camera op, gericht op mezelf.” Zijn eerste filmpjes waren een mix van verhalen vertellen en sketches.

„Mijn ouders begrepen niet helemaal waar ik mee bezig was. ‘Wat is dat, vroegen ze, en waarom doe je dat?’”

Mert Ugurdiken komt uit Venray. Hij groeide op in een rustige buurt, hij heeft een jonger zusje. Als publiek persoon praat hij niet graag over het gezin waarin hij opgroeide. „Als er onzin wordt gesproken, en dat komt voor, ben ik het enige slachtoffer.”

Het derde filmpje van Mertabi was al in de roos en werd 70.000 keer bekeken. „Het was iets nieuws in die tijd, origineel. Ik vroeg mensen om het door te sturen als ze het leuk vonden. Dat deden ze, via Hyves. Dat was toen razend populair.”

Mert noemde zich Mertabi (broer Mert) en legde zich toe op sketches. In ‘Marokkaan geeft rijles’ speelt hij – zelf van Turkse afkomst – een stereotype straatmarokkaan die rijles geeft in een gedeukte rode opel met een kartonnen bord en een L op het dak. „Een van mijn vrienden vertelde over zijn rijles. Als iemand mij een verhaal vertelt, zie ik meteen beelden. Ik zag een bepaald personage voor me en met een beetje improviseren kwam ik uit op Mo, met petje, zwart matje met krulletjes in z’n nek, en Armani-schoudertasje. „Ik kreeg meteen heel veel positieve reacties op die sketches. Ook van jongens die zelf rondlopen met petjes en tasjes. Die vinden dat ik hen goed nadoe. Ik kijk veel om me heen, ik zie details. En als ik bepaald gedrag vaker zie, dan gebruik ik dat in een sketch.”

In het eerste studiejaar begon hij ook met een vriend de Milkshake-vlogs. Dat zijn twee jongens in een auto met een camera op het dashboard die een milkshake gaan halen. „We filmden onszelf al rijdend en pratend. Dat deden we wekelijks en het sloeg ook enorm aan. Waarom, vraag je je nu af. Zo bijzonder is het niet. Maar het was toen hartstikke nieuw. Niemand kende het, iedereen wilde het zien.”

V&D

Al in het eerste jaar van zijn studie moest hij kiezen. Een steeds bekendere YouTuber worden, was niet te combineren met een rechtenstudie. Hij wilde naar Amsterdam en zich volledig toeleggen op zijn filmpjes. Zijn ouders waren sceptisch: Is dat wel een verstandige keuze, moet het niet gewoon een hobby blijven? Kun je echt niet je studie afmaken, vroegen ze. „Ik twijfelde niet. Ik vond het zo leuk om te doen. Het moet mogelijk zijn om ervan te leven, dacht ik. Het tofste van YouTube is dat je je creativiteit kan uiten en dat niemand kan zeggen dat iets niet kan.” Oké, zeiden zijn ouders, we vertrouwen je, doe je best.

Elk filmpje analyseert hij achteraf, om te kijken wat wel en niet werkt. „De belangrijkste regel voor YouTube-succes is: jezelf blijven. Iemand als NigaHiga is supersympathiek maar niet nep. Je kunt zien dat hij tijd steekt in zijn sketches en dat hij er zelf ook plezier in heeft. Mensen voelen dat meteen aan, als je gaat doen alsof komt dat raar over.”

Sinds zijn samenwerking met RTL kan hij professionelere filmpjes maken. RTL regelt de technische kant en koppelt adverteerders aan Mertabi. Hij maakt onder meer reclame voor schoolspullen van V&D. „Mijn fans pikken dat van mij omdat ik geen filmpjes maak om het merk. Het merk moet in mijn werk passen.”

Mertabi blijft nog wel even filmpjes en sketches maken voor YouTube.

„Ik denk dat ik nog beter kan worden in wat ik nu doe, dus daar ben ik wel een tijdje zoet mee. Maar het lijkt me ook leuk om een eigen kanaal te beginnen waarop ik nieuw talent kan introduceren.”

Hij krijgt wel eens filmrollen aangeboden, waar hij niet eens auditie voor hoeft te doen. „Ik zeg best vaak nee. Het moet goed voelen. Maar het is niet uitgesloten dat ik in de toekomst voor een ouderwets medium als tv ga werken.”