Jij mag halfnaakt over straat, laat mij dan met niqaab

Vrouwen kunnen ervoor kiezen halfnaakt over straat te gaan, maar moslims mogen van het kabinet niet overal een niqaab dragen. Discriminatie, vindt S. Lakbiach

Moslima met niqaab (geen boerka). Foto Roos Koole / ANP

Lees hier de reacties op dit opiniestuk

Eind november kwam het kabinet wederom met een wetsvoorstel tegen gezichtsbedekkende kleding: ‘Het is verboden om in het openbaar vervoer en in gebouwen en bijbehorende erven van onderwijsinstellingen, overheidsinstellingen en zorginstellingen kleding te dragen die het gezicht geheel bedekt of zodanig bedekt dat alleen de ogen onbedekt zijn, dan wel onherkenbaar maakt.’

Ondertussen claimt hetzelfde Nederland dat het burgers de vrijheid geeft zich te kleden hoe ze willen. Vrouwen die ervoor kiezen halfnaakt over straat te gaan, wordt de vrije keus gelaten, terwijl moslims niet overal een niqaab (gezichtssluier) mogen dragen. Het heeft er alle schijn van dat er een strijd gaande is tegen de vrije moslimvrouw, om haar te ‘bevrijden’. Het begon in Frankrijk en nu is het overgeslagen naar Nederland. Laten we deze strijd een halt toeroepen!

Omdat ik 40 cm meer stof aan heb, heb ik ineens geen recht meer om mij te laten behandelen in een ziekenhuis?! Geen recht om naar de huisarts te gaan?! Geen recht om mijn kind naar school te brengen?! Geen recht om op ouderavonden een betrokken ouder te zijn?! Geen recht om met het ov te gaan?! De Nederlandse samenleving heeft mij al eerder het recht op toetreding op de arbeidsmarkt ontnomen en gaf daarbij belemmeringen in de communicatie op als reden, terwijl ik mijzelf wil ontwikkelen en mijn steentje wil bijdragen. Vrouwen die hun gezicht bedekken zoals ik, hebben zich jarenlang ingespannen in collegezalen. Maar omdat wij onze gezichten en rondingen niet tonen, wordt er geen gebruik gemaakt van onze kennis en kwaliteiten.

Wetsvoorstel gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding

Elke keer wordt in deze strijd het schild (excuus) gebruikt dat ik dit moet dragen van mijn man/vader, dat ik onderdrukt word, mezelf isoleer. Nee meneer, nee mevrouw, de niqaab is mij niet opgelegd, ik heb daarvoor gestreden. Emancipatie heet dat: baas over mijn eigen lijf!

Is het niet de overheid die nu met dit verbod bezig is om mij te isoleren?! En mij te onderdrukken?! Want als ik mijn kinderen niet naar school mag brengen, niet naar het ziekenhuis of de huisarts kan, niet mag werken, geen gebruik mag maken van het openbaar vervoer en geen onderwijs/bijscholing mag genieten, word ik dan niet gedwongen mij te isoleren? Zonder deze wet heb ik het al moeilijk genoeg, maar met de komst van deze wet gaat het heel zwaar worden! Mensen die haat koesteren zullen niet achteruit deinzen voor het uiten daarvan in daden. Want angst is er allang niet meer, het is overgeslagen op haat.

Ik ben het zat dat er elke keer voor mij wordt beslist zonder met mij in gesprek te gaan. Communicatie heet dat, tweerichtingsverkeer. Je burgers serieus nemen, luisteren naar elkaar. Mijn stem wordt totaal niet vertegenwoordigd. Daarom heb ik het initiatief genomen om deze van onder een niqaab te laten horen in dichtvorm!

Ik heb geleerd om anderen tegemoet te komen / en om anderen te respecteren. / Omdat ik weet dat in verschil en verscheidenheid kracht zit, / maar helaas vinden anderen het moeilijk mij te accepteren. / Mijn niqaab wordt als een gevaar gezien / en ik mag niet zijn wie ik ben. / Ik ben niet uw vijand en ook niet een gevaar, / daarom bewapen ik mij met de pen! / Terwijl mijn niqaab mijn ziel koestert en mij beschermt / hoor ik dat mijn niqaab anderen afschrikt. / Ik ben gewoon een vrouw die een andere keuze heeft gemaakt / Maar weet u dat uw norm mij schrikt? / De niqaab is een keuze die bij mij het beste past. / Ik voel mij er vrij in en het is een vrijheid waar ik voor vecht. / Ik heb recht om die keuze te maken, want uw recht is mijn recht!

Lees ook: 'Als Adele zonder make-up normaal is, wat ben ik dan?'