Communicatie is alles, merkt de top van Delta Lloyd

Levensverzekeraar Delta Lloyd staat er financieel slecht voor. Het ontbreekt beleggers nog aan vertrouwen in de nieuwe bestuurders.

Foto Peter Brom

Ruim drie miljard euro ging in rook op, in nog geen jaar tijd. Voor verzekeraar Delta Lloyd, altijd een lieveling van de AEX, zijn het zware tijden. Beleggers dumpten de afgelopen maanden massaal hun aandelen, waardoor de koers zo’n 75 procent inzakte. Begin dit jaar was het bedrijf ruim 4 miljard euro waard, maar nu is het besmet. Het is onduidelijk waar de race naar de bodem eindigt.

De verzekeraar (met 3,9 miljard euro aan premie-inkomsten en een belegd vermogen van 85 miljard een van de grootste van het land) kampt met vele plagen. Een daarvan is geld. Het bedrijf staat er financieel niet sterk genoeg voor, vindt het zelf. Er moet extra kapitaal van beleggers in worden gepompt. Dat vinden de aandeelhouders vreselijk, omdat hun beleggingen daardoor minder waard worden.

Maar het gaat ook – en misschien vooral – om vertrouwen. Vertrouwen in de top van de onderneming, die in de ogen van beleggers een bedrijf maakt of kraakt.

De top van Delta Lloyd zit er nog maar net en is radicaal anders dan de vorige. Ruim achttien jaar werd Delta Lloyd geleid door Niek Hoek. Hij stapte begin dit jaar vroegtijdig op, na een conflict met De Nederlandsche Bank (DNB). De toezichthouder had een boete van 23 miljoen euro opgelegd omdat de top financiële transacties had verricht op basis van vertrouwelijke toezichtsinformatie. DNB eiste ook het vertrek van financieel directeur Emiel Roozen.

Hoek stond erom bekend dat hij financieel scherp aan de wind zeilde. Met zo min mogelijk kapitaal probeerde hij zo veel mogelijk rendement te maken. DNB vond dat gevaarlijk voor polishouders. Maar bij beleggers, vooral Angelsaksische, was Hoek geliefd. Hij voelde hen haarfijn aan.

Een reputatie op Wall Street

Zijn opvolger Hans van der Noordaa heeft daar meer moeite mee, toont de koersval. Vóór zijn aantreden op 1 januari was hij de baas van de bankenpoot van ING in de Benelux. Hij was ook lid van de raad van bestuur van ING Groep, maar werd twee jaar geleden voor de hoogste baan gepasseerd door Ralph Hamers. Op Wall Street heeft hij nog niet een even sterke reputatie opgebouwd als Hoek, zeggen kenners.

In Hoeks kielzog vertrokken ook andere ‘sterspelers’. Financieel directeur Roozen stapte in augustus op, nadat Delta Lloyd een rechtszaak tegen de maatregelen van DNB goeddeels had verloren. De rechter oordeelde weliswaar dat DNB de ‘heenzending’ van Roozen opnieuw moest bekijken, maar de boete bleek terecht. Delta Lloyd besloot dat de onrust voorbij moest zijn, Roozen vertrok.

Andere bestuurders gingen met pensioen. De directeur van de beleggingsafdeling, Alex Otto, had het bedrijf toen al verlaten. Er volgde een leegloop van de afdeling. De ervaren president-commissaris Jean Frijns legde zijn functie neer na het verliezen van de rechtszaak.

Zijn opvolger is voormalig Vion-bestuursvoorzitter en accountant Rob Ruijter. Van der Noordaa stelde zijn oud-ING-collega Annemarie Mijer aan als medebestuurder. Het zijn nieuwe, bij beleggers relatief onbekende mensen. De raad van bestuur bestaat verder uit de twee oude Hoek-getrouwen Onno Verstegen en Ingrid de Graaf. De nieuwe financieel directeur moet nog beginnen.

Uiteindelijk gaat het niet om individuen. Achter elke sterspeler staat een team. Maar voor veel beleggers doen die individuen er veel toe. Als beleggers moeten besluiten om in een bedrijf te stappen, kijken ze als eerste of ze de gezichten vertrouwen. Het ‘buikgevoel’ is voor velen van hen belangrijk. Van der Noordaa heeft dus te maken met omstandigheden waar hij zelf niet zo veel aan kan doen. Insiders zeggen dat hij doet wat hij kan om de boel op orde te krijgen. Maar tegelijkertijd oogt zijn optreden soms onhandig. De kritiek groeit.

Een onwelkome verrassing

De grote koersval begon in augustus, na de presentatie van de halfjaarcijfers. Van der Noordaa liet toen volgens beleggers onduidelijkheid bestaan over de kapitaalpositie en het dividendbeleid. Hij gaf niet op alle vragen van analisten antwoord. Hij zei dat een nieuwe aandelenemissie, na die van 300 miljoen euro kort na zijn aantreden, niet aan de orde was.

De paniek rond het aandeel op de beurzen noemde hij een „overreactie”. Maar eind november moest de topman toch een nieuwe emissie aankondigen: ditmaal moest er een miljard euro worden opgehaald. Dat kwam hem op felle kritiek van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) te staan, die vond dat Delta Lloyd was verworden van kampioen op de beurs tot „schlemiel”.

Kenners zeggen dat Van der Noordaa er beter aan had gedaan om in één keer een grote emissie te doen, in plaats van eerst een kleine en later nog een grote. Die tweede komt nu als een onwelkome verrassing.

Van der Noordaa gaf weinig details over de emissie. Hij zei bijvoorbeeld niet tegen welke prijs de aandelen worden verkocht. Dat maakt nogal wat uit voor beleggers. Als de aandelen voor 1 euro de deur uitgaan, dan komen er 1 miljard bij. Worden ze voor 5 euro per stuk verkocht, dan komen er maar 200 miljoen bij. In dat geval is het verwateringseffect voor de bestaande aandeelhouders veel kleiner.

Het komt vaker voor dat dit soort informatie niet meteen wordt gegeven, zeggen zakenbankiers. Maar het is wel afwijkend dat Delta Lloyd beleggers zó lang laat wachten op duidelijkheid. Delta Lloyd wil de emissie pas eind februari doen. Dat betekent nog tweeënhalve maand onzekerheid voor beleggers. En voor onzekerheid zijn ze allergisch.