Column

Ook voorbarige vicepremier trok het boetekleed aan

Onderzoeksresultaten (NOS).

Premier Mark Rutte (VVD) was niet het enige kabinetslid dat zo vlak voor de Kerst het boetekleed aantrok. Ook vicepremier Lodewijk Asscher (PvdA) zei in het Achtuurjournaal (NOS) te betreuren dat hij zich had laten verleiden tot onjuiste conclusies op basis van een krakkemikkig onderzoek.

Asscher had er in 2014 zelfs ruzie over gekregen met zijn toenmalige partijgenoten Selçuk Öztürk en Tunahan Kuzu, die zich vervolgens afscheidden. En dat allemaal omdat onderzoeksbureau Motivaction nogal onwaarschijnlijke resultaten had gemeten.

Een jaar later spreekt het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) ze volledig tegen. Niet 80 procent van de Turkse Nederlanders en 39 procent van de Marokkaanse zijn het eens met religieus geweld, maar respectievelijk 11 en 7 procent. Het moet iets met de samenstelling van de steekproef te maken hebben. Maar de beeldvorming had inmiddels al plaatsgevonden.

Het zijn belangrijke keuzes die je dan ook als televisiejournaal maakt. Wat geef je wel en niet door, en met welke slagen om de arm? Met de kanttekening dat als een minister iets vindt van een onderzoek, dat per definitie nieuwswaardig is, net als zijn latere herroeping.

Vanwege opstootjes in Geldermalsen tegen asielzoekers laste de NOS om 21.24 uur op NPO 1 een extra journaaleditie in. Maar het Tweede Kamerdebat van dezelfde avond was alleen te zien op NPO Politiek.

Overdag vormde het wel een rechtstreeks uitgezonden evenement, maar ’s avonds kregen de ingeblikte Kerstprogramma’s de voorrang. Het argument kan ik wel verzinnen: wie het interesseert kan toch naar de digitale zender kijken of wachten op de samenvatting in Nieuwsuur?

Het was een belangrijk debat; niet omdat de regering Rutte II in acuut gevaar kwam, maar omdat het een soort van keerpunt inluidde in de politieke mores. Als zelfs SGP, CDA en vooral ChristenUnie zich zorgen maken over de behartiging van de rechtstaat door het ministerie van Veiligheid en Justitie, dan lijkt dat een debat dat iedereen wel met rode oortjes zou willen volgen.

Als er nog toekomst is voor de lineaire televisie, met uitzendingen die een breed publiek op hetzelfde moment bekijkt, dan betreft dat live-programma’s van samenbindende gebeurtenissen: een sportwedstrijd op hoog niveau met kansrijke Nederlandse deelname, een ramp of grote aanslag, een koninklijk huwelijk, een cruciaal Kamerdebat

Dan moeten Heel Holland Bakt of BN’ers die voor een inzamelingsactie de neushoorn bezingen maar even uitwijken naar een digitale zender. En niet andersom.

Tenzij de agenda van de NPO niet zou bestaan uit het verbinden van de natie, maar uit het uit de wind houden van de eigen belangen.