Actievoeren is inmiddels tweede natuur

Thuishulpen Anja Nijenhuis en Saskia Heinen kwamen bij TSN terecht na problemen bij zorgorganisatie Sensire. Nu dreigt opnieuw ontslag.

Anja Nijenhuis (links) en Saskia Heijnen: „We moesten geld inleveren omdat TSN anders failliet zou gaan. We zagen toen al aankomen dat dit zou gebeuren.” Foto Ilvy Njiokiktjien

Weer dreigt ontslag voor Anja Nijenhuis (56 jaar) en Saskia Heinen (39 jaar), thuishulpen uit Winterswijk. Dit keer omdat hun werkgever, thuiszorgorganisatie TSN, in de financiële problemen zit. Twee jaar geleden omdat hun toenmalige baas, zorgorganisatie Sensire, financiële moeilijkheden voorzag. „Balen, maar het went ook”, is hun reactie. Saskia Heinen: „Ik dacht, daar gaan we weer.” Ze zijn laconiek, bezorgd en strijdlustig tegelijk.

Actievoeren, ze weten ondertussen hoe het moet. Hoe vaak hebben ze de afgelopen jaren niet ergens met een spandoek gestaan? „Als actievoeren zou worden betaald, dan hadden wij een prima salaris”, zegt Heinen. Ze lachen.

Anja Nijenhuis pakt haar agenda erbij. O ja, in juni nog waren ze bij het hoofdkantoor van TSN in Almelo, verkleed als koeien. Omdat thuishulpen „uitgemolken” worden. Rond die tijd ook reden ze naar Blaricum. Om honderden, misschien wel duizenden portemonneetjes over het „gigantische hek” te gooien bij de „kapitale villa” van de hoogste baas van schoonmaakreus Asito, eigenaar van TSN.

„De buren kwamen kijken, die moesten lachen. Politie erbij. Maar die deed niks.”

Het was hun manier om zich te verzetten tegen de korting die TSN in mei had doorgevoerd op de salarissen van 4.300 van de 12.000 thuishulpen – TSN spreekt over „belonen conform de cao”. Die korting kwam ineens, zonder aankondiging, zonder overleg. Heinen: „We hebben gevraagd: leveren de top en het kantoorpersoneel ook in? Het antwoord was: helemaal niks. Dan word je wel kwaad, ja.” Ook directeur Zion Jongstra wilde niks doen met zijn „nog-net-niet-Balkenendenorm”, klinkt het spottend.

Toen alle acties niet bleken te helpen, werd het een rechtszaak. Die wonnen de thuishulpen, ruim een maand geleden. In de weken daarna vroeg en kreeg TSN uitstel van betaling. Of ze achteraf spijt hebben van die rechtszaak? Heinen:

„Nee hoor, we moesten geld inleveren omdat TSN anders failliet zou gaan. We zagen toen al aankomen dat dit zou gebeuren.”

Vorig week kondigden de bewindvoerders aan dat ze in hoger beroep gaan tegen de beslissing over de salarissen, tot grote woede van de thuishulpen. „Het voelt als een dolksteek in de rug”, zegt Heinen. Nijenhuis: „Het is tijdrekken.”

Dat de vakbonden, staatssecretaris Martin van Rijn (Volksgezondheid, PvdA) en de gemeenten ruim anderhalve week geleden een akkoord over de thuiszorg bereikten, vinden de twee „super, maar dat is voor de lange termijn. Wat het voor TSN betekent, is afwachten.”

Volgens de bewindvoerders, die gesprekken voeren met overnamekandidaten, zijn er twee scenario’s: een faillissement of een faillissement met een doorstart. Een doorstart betekent voor de hulpen waarschijnlijk een verslechtering van de arbeidsvoorwaarden en het einde van de relatie met hun cliënten, schreven ze aan de Tweede Kamer.

Heinen leeft tussen hoop en vrees, zegt ze. „Maar we hebben het in 2013 gered en ik hoop echt dat we het nu ook weer redden. Wat voor bordje er op de gevel hangt, maakt mij niet uit.” Nijenhuis: „We blijven er voor vechten, samen met de vakbond.”

Ze verwacht wel problemen als thuishulpen voor minder geld moeten werken. „Ik zie collega’s die het nu al financieel heel moeilijk hebben.”

De twee hebben zich wel eens afgevraagd waarom TSN in 2013 bereid was een deel van het met ontslag bedreigde personeel over te nemen van Sensire. Deze organisatie was toen uitgegroeid tot ‘symbool’ voor de situatie in de thuiszorg waar door bezuinigingen duizenden ontslagen werden voorzien. Achteraf bleek TSN ook toen al verlies te lijden op de thuiszorg. Heinen:

„Wij dachten destijds: we zijn binnen bij TSN, dat is mooi. Maar al snel had ik in de gaten: hier borrelt het ook. Er gaat weer van alles gebeuren.”

Hoe onzeker en turbulent de afgelopen jaren ook waren, ze hebben geen moment overwogen ander werk te zoeken. Ze hebben een prachtig vak, vinden ze. Nijenhuis: „Het contact met de mensen… Ze zijn zo blij met je.”

Hun cliënten, bij wie ze vaak al jaren over de vloer komen, reageren wisselend op de perikelen bij TSN. Jonge cliënten volgen het nieuws en weten wat er speelt, vertellen ze. Maar veel ouderen krijgen niet alles even goed mee. „En dat laat ik maar zo”, reageert Nijenhuis. „Ze zeggen: ‘Als jij maar blijft komen’.”