Kleurige ‘jazztronics' van Vlaamse STUFF.

Foto Sebastiaan Photography / Good Music Company

Een gillende elektronische sax, ritmisch ademstotende drums, ontregelende scratches en speedy gitaarklanken. Wat een heerlijke ontdekking is het Vlaamse STUFF.(met punt), de door drummer Lander Gyselinck opgerichte band die jazz vervlecht met dwarse funk, hiphop en elektronica. In België braken ze al door; nu verovert het vijftal hier de podia met zijn wervelende ‘jazztronics’. 

State-X New Forms, het Haagse festival dat op het snijvlak van genres programmeert, bevond zich voor de twaalfde editie in een spagaat. Enerzijds waren er avant-garde bands met een minimalistische insteek, elektronica of obscure punk. Anderzijds moderne jazz met actuele namen.

Op de eerste avond was weinig vat te krijgen. Het idee dat het ‘mag wringen’ liep spaak tussen de geluidscollages en het diverse publiek. Het Europese debuut van het Israëlische jazzrock trio Tatran was noemenswaardig, het bijtende optreden van de humeurige punkzestiger David Thomas viel goed, maar velen kwamen eigenlijk voor publiekslieveling Snarky Puppy. Hoewel bandleider Michael League nog aanstuurde op hun ‘vreemdste’ nummers was de sound niet zo gek anders: onstuitbare groove en melodische vindingrijkheid in een ronkend pakket.

De tweede avond waren er spannende jazzacts, zoals Plaistow, dat speelde met introverte kracht. Drummer Mark Guiliana leverde daarna mechanisch strakke ritmes in een wat lome dub-omlijsting. Bij trompettist Avishai Cohen miste je tussen twee elektrische gitaren en drums de gevoeligheid die zijn akoestische jazz meestal kenmerkt. Hoewel zijn lyriek fraai blijft, voegde dit gegoochel weinig toe.