Column

Eén vraagje voor de politicus van het jaar

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft hier deze week een wisselcolumn met Jannetje Koelewijn

De keuze van het EenVandaag opiniepanel voor Geert Wilders als politicus van het jaar lijkt me logisch. De concurrentie was dit jaar op voorname momenten onzichtbaar (Rutte, Asscher), leed aan vormverlies (Roemer, Pechtold), of maakte er een potje van (Krol op Facebook). Politiek is primair vooruitkijken en actualiteit beïnvloeden. Wilders’ posities in het vluchtelingendebat zetten dit jaar de toon en bepaalden de keuzes.

Je kunt nu denken dat Geert een groot leider is. Misverstand. Op tv zie je dit zelden, maar ook na tien jaar hangt zijn partij van amateurisme en naijver aan mekaar. In de PVV-gangen houdt Geerts argwaan voor moslims gelijke tred met zijn argwaan voor de eigen Kamerleden. Zijn wantrouwen voor de medemens is te groot om werkelijk met anderen tot zaken te komen. Leiderschap als geniale illusie.

Toch zie ik ruimte voor optimisme. Geert blonk dit jaar uit in oproepen tot geweldloos verzet. Tegen vluchtelingen, open grenzen, de regering als zodanig. Ook hoonde hij moslims die zich niet keerden tegen radicale geloofsgenoten.

Dus ik neem aan dat Geert ook bereid is PVV’ers te honen die zijn verzetsoproepen al te fanatiek opvolgen. Zo opende zijn fractievoorzitter in de senaat, Marjolein Faber, twee weken geleden de aanval toen vluchtelingen een zorgcentrum nabij Nijmegen bedreigden. Deze bedreiging deed zich voor omdat de vluchtelingen een kookcursus kregen. „Een verzorgster geeft aan dat zij de veiligheid van de bewoners niet kan garanderen”, schreef Marjolein op de PVV-website.

Een leger reaguurders annex verzetshelden sloot zich aan, categorie ‘nog even en ik roep op tot gewapend verzet’, en het ergste was: de eigenaar van het centrum, de ZZG Zorggroep, verbood de cursus. De ZZG Zorggroep, dit begrijpt u, kunt u beter niet bellen als het nog eens echt oorlog wordt.

Maar nu even serieus. Niet één Kamerlid nam vorige week afstand van Faber. Niemand. En wat is hier nou het punt: mogen vluchtelingen van de PVV zelfs niet leren koken? Misschien ook niet eten?

Deze week zal het in Den Haag gaan over de Teevendeal. Enorm belangrijk. Vertel mij wat. Toch lijkt één ding me dringender. Dat Den Haag de politicus van het jaar vraagt of hij óók vindt dat vluchtelingen niet mogen leren koken. En dat anders de rest van de politiek – genoeg is genoeg – in verzet tegen dat verzet komt.