Op de brommer terug naar huis, van Sydney naar Londen

Nadat zijn werkvergunning was verlopen, besloot Nathan Millward terug te rijden naar huis. Een rit van 36.000 kilometer op de brommer.

Een beeld uit de documentaire.

Het is augustus 2009 als Nathan Millward te horen krijgt dat hij nog drie dagen in Australië mag blijven. Zijn werkvergunning is verlopen, het avontuur down under is voorbij. Twee dagen later vertrekt Nathan op een kleine rode Honda. Zonder de benodigde visa en zonder de kennis om zijn brommer te repareren.

Nathan ziet de lange rit huiswaarts als een soort therapie, zegt de Brit in een korte documentaire van filmmaker Fraser Byrne. Want naast zijn baan is de dan 28-jarige Nathan ook zijn vriendin kwijt. Hij zegt:

“Dingen liepen niet zoals ik gehoopt had. Ik moest het land uit en wilde niet terug naar Groot-Brittannië. Ik wilde ergens halverwege verdwalen, gewoon verdwijnen.”

En dus koopt Nathan een kleine motorfiets van Honda, die hij liefkozend Dorothy noemt. Of het motorblokje van 100cc de reis van meer dan 37.000 kilometer aankan, weet hij niet. Of hij voldoende geld bij zich heeft, is ook maar de vraag. Alles wat hij heeft, neemt hij mee in grote metalen bak op de bagagedrager.

Huilend de Himalaya door

Van Australië rijdt Nathan naar Indonesië en dan naar Thailand en India. Onderweg komt hij over de Himalaya, waar hij bijna van zijn motorfiets afvriest. Huilend glibbert hij een gladde bergweg af, zo is te zien op beelden die Nathan zelf schoot. Hij zegt daarover:

“Natuurlijk waren er momenten dat ik het verschrikkelijk vond en baalde dat ik eraan begonnen was. Maar er was geen moment dat ik nadacht over opgeven. Ik bleef gewoon doorrijden.”

Acht maanden later komt Nathan aan in Dover en maakt hij de oversteek naar Groot-Brittannië. Lang blijft hij daar overigens niet. Opnieuw kruipt het bloed waar het niet gaan kan.