Koppig naar haar derde Europese titel

Sifan Hassan werd in het Zuid-Franse Hyères kampioen. De titel deed haar vooral op mentale gronden grote deugd.

foto Jasper Jacobs/BELGA

Mooi rijtje: Europees kampioen 1.500 meter, Europees indoorkampioen 1.500 meter en, sinds zondag, Europees kampioen veldlopen. Is getekend, Sifan Hassan, een atlete van formaat.

Sifan is Sifan; buitengewoon getalenteerd, maar ook onvoorspelbaar en tactisch moeilijk te sturen. Coach Honoré Hoedt had haar voor de EK veldlopen in de Zuid-Franse kustplaats Hyères geadviseerd niet te vroeg de aanval te kiezen. Maar hij zei er ook bij: ‘Als je je goed voelt, volg je gevoel.’ Hoedt weet dat Hassan soms adviezen aanneemt, maar die vaker in de wind slaat. Haar succes is nu eenmaal mede gebaseerd op eigenzinnigheid.

Hassan voelde zich zondag goed en dus besloot ze al vroeg in de wedstrijd er vandoor te gaan. Ze sloeg een gaatje van een tiental seconden met en groepje loopsters dat werd aangevoerd door de geduchte Britse langeafstandsloopsters Kate Avery en Stef Twell. Hoedt krabde even achter zijn oor. Is dit nu wel verstandig? Hij had zijn twijfels. Maar Hassan niet.

Met recht, want de geboren Ethiopische hield haar voorsprong ogenschijnlijk moeiteloos vast, ook toen met name Avery (zilver) en de Noorse Karoline Bjerkeli Grøvdal (brons) in de slotronde sterk aandrongen.

Mentale barrière

Uiterlijke schijn, erkende Hassan later voor de camera van Studio Sport. Ze had halverwege de wedstrijd wel degelijk duizend doden gestorven. Ze had een mentale barrière moeten doorbreken om haar voorsprong te consolideren. Over dat aspect was de atlete na afloop nog het meest tevreden. Ze voelde het als een grote overwinning op haarzelf.

Hoedt was daar blij mee, omdat ze die mentale hardheid nodig zal hebben bij haar grote streven om komende zomer in Rio de Janeiro olympisch goud te winnen op de 1.500 meter. Hij ziet dat als een bonus bij de conditionele beproeving die ze onderging. Op de cross hoopt de coach de conditionele basis leggen voor het olympische seizoen. Dat Hassan als 1.500-meterspecialiste een wedstrijd met wisselende ondergrond over acht kilometer wint, acht hij waardevol.

Maar is zo’n overwinning niet verleidelijk om in 'Rio’ naast de 1.500 meter voor de 5.000 meter in plaats van de 800 meter te kiezen? Nu nog niet, vindt Hoedt. Mogelijk later als Hassan wat ouder is. Want de atlete die in korte tijd een lange erelijst heeft opgebouwd, is nog maar 22. En hoe sterker Hassan conditioneel is, des te beter ze op de 1.500 meter uit de voeten kan, is Hoedts logica. „Als ze een wedstrijd over acht kilometer kan winnen, en daar ook nog eens mentaal tegen bestand is, is ze in Rio op de 1.500 meter moeilijk te verslaan.”

Wereldkampioen indoor

Rio is haar hoofddoel, maar op de weg er naartoe liggen ook mooie prijzen waarop Hassan aast. Ze wil begin maart in het Amerikaanse Portland wereldkampioen indoor op de 1.500 meter worden. En natuurlijk haar Europese titel verdedigen op de EK, komende zomer in Amsterdam.

Hassan wil altijd en overal winnen, simpelweg omdat ze niet tegen haar verlies kan. Als Hassan wordt verslagen is ze ziek van ellende, zoals afgelopen zomer op de WK in Beijing, toen ze zich door een tactische blunder tevreden moest stellen met brons. Pas nu kan ze die prestatie waarderen, op de dag zelf ervoer ze de derde plaats als een grote nederlaag.

En verliezen wilde ze zondag niet opnieuw. Daarom boorde ze diep van binnen extra krachten aan. Dat ze een fysieke crisis mentaal te boven kwam, vond Hassan bijna nog mooier dan de gouden medaille. De loopster had zichzelf overwonnen en dat maakte haar ongelofelijk trots.