Column

Duivelse dilemma’s, ook voor Balkenende

Aziz Akazim in 'Mijn Zoon is Jihadist' (Duivelse dilemma's, Human)

De lat voor televisiedrama ligt de laatste tijd erg hoog. Voor het vijfde seizoen van Duivelse Dilemma’s (HUMAN), een reeks op zichzelf staande drama's over actuele vraagstukken, nodigde producent Paul Ruven bovendien regisseurs uit die eerder al minstens een speelfilm in de bioscoop maakten.

De ambitie werd waargemaakt in deel 1, De Prijs van de Waarheid over het verwisselen van twee embryo's bij een ivf-behandeling. Regisseur Danyael Sugawara, het schrijverscollectief Drama Queens en een topcast van onder anderen Katja Herbers, Ariane Schluter en Rifka Lodeizen kregen me op het puntje van de stoel, ook met details als artsen met de handen in de zak van een openvallende witte jas,die bij stress in de parkeergarage een sigaretje gaan roken.

Maar de tweede aflevering, Mijn Zoon Is een Jihadist, geschreven door regisseur Sander Burger samen met Hassan Bahara, haalde dat niveau bij lange na niet. Zowel het acteren als het scenario zaagde af en toe planken van wel heel dik hout. Inhoudelijk leek het verhaal wel pijnlijk te kloppen, over een puber die zichzelf en zijn familie voortdurend geschoffeerd ziet worden en dan besluit tot een groots en meeslepend bestaan ergens in de buurt van Raqqa. Dat zal al die ongelovige kuffars leren!

Het dilemma is vooral dat van zijn vader, een slachter met onder anderen een jongere zoon, die ook al gevoelig lijkt voor de lokroep van de langzaam en plechtig pratende baarden in djellaba. Zal de vader zijn kind aangeven bij de radicaliseringsambtenaar, in de vergeefse hoop dat dan diens paspoort ingehouden wordt?

De mooiste scène is het videogesprek met Raqqa, waarin de zoon, een paar dagen voordat hij zal omkomen bij een bombardement, de vader nog duizend euro probeert af te troggelen. De treurigheid van al deze pseudowaarheid druipt ervan af. Als de film iets aantoont, dan is het dat jihadisme inderdaad gezien zou kunnen worden als een extreme en levensgevaarlijke vorm van puberen.

In een opmerkelijke uitzending zondag van Brandpunt Reporter (KRO-NCRV) werd de vraag opgeworpen in hoeverre wij als westerse wereld zelf verantwoordelijkheid dragen voor het ontstaan van IS. Als immers het regime van Saddam Hussein in Irak niet door ons omvergeworpen zou zijn, dan hadden diens officieren, zoals bekend de seculiere ruggengraat van IS, nooit de behoefte gevoeld zich te wreken op de shi’iten en op ons.

Maar voordat we de schuld gaan leggen bij de christen-democratische bewindslieden in het kabinet Balkenende-I, werden die door Brandpunt vrijgesproken. Minister van Buitenlandse Zaken Jaap de Hoop Scheffer en premier Jan Peter Balkenende waarschuwden namelijk Tony Blair en George Bush voortdurend: laat Irak niet uiteenvallen zonder een plan voor de toekomst. Maar ja, eigenwijs, hè?