Florence + The Machine mist magie in Ziggo Dome

Florence Welch in de Ziggo. Foto ANP

Alles bij Florence Welch is groter dan het leven zelf: haar stem, haar emoties, de breed uitwaaierende nummers en haar actieradius op het podium. Tollend om haar as geeft Florence gestalte aan muziek die voert naar de donkere diepten van haar onderbewustzijn, om toch altijd weer jubelend te eindigen bij een lofzang op de blauwe luchten die ze overal ter wereld aantreft.

Groot was de afgelopen zes jaar haar ambitie, die vervuld werd toen Florence + The Machine in juni op Glastonbury met een wervelend optreden de plaats innamen van de verhinderde Foo Fighters. Ziggo Dome was donderdag prozaïscher: de zangeres sprak relativerend over „dit enorme ding” en het optreden miste de magie van een band die boven zichzelf uit stijgt.

Bijzonder blijft de prominente rol van de harp in The Machine’s muziek, met helder getokkel bij een stem die wel hard en hoog, maar niet altijd even zuiver klonk. Het sobere Cosmic Love met een intro van alleen zang en harp werd met gemak een hoogtepunt van een concert dat maar zelden boven het niveau van een gewone clubshow uit steeg. Florence Welch acteerde als hoofdpersoon in haar eigen musical: groots en fier met het rode haar wapperend in de wind.