Column

Ellende

Sinds de aanslagen in Parijs wikkel ik me voor ik aan een column begin in een Franse vlag. Dat schrijft fijner, het voelt alsof ik alle Fransen een beetje bij me heb. De vriendin en ik zijn helemaal van slag. Brood van Bakkerij Balvert blieven we niet meer, we halen liever croissants bij boulanger Le Perron. We luisteren naar Franse muziek. Chansons als ‘Ne me quitte pas’ van de Belgische zanger Jacques Brel bijvoorbeeld. Of naar dat volkslied, de Marseillaise. ‘Imagine’ van John Lennon vinden we opeens ook weer mooi.

Vooral ’s avonds wordt het ons weleens zwart voor de ogen als we aan de vreselijke aanslagen in Parijs denken. Hoe vaak waren we niet in die fantastische stad? Als je aan kansberekening achteraf doet, en dat doen wij, is het eigenlijk een wonder dat we nog leven. Denkend aan het eigen geluk, een wolk van een baby en een langharige kat, komen de tranen en vallen we elkaar in de armen. Dan zeggen we dingen als: „De macht van de liefde is groter dan de liefde voor de macht.”

Kon ik nog wel doorgaan met schrijven? Die gedachte kwam meerdere keren op. Ik viel er anderen mee lastig, maar die zeiden dat ik dan zou zwichten voor terreur. Ik vond steun in de woorden van Jesse Hughes van de Eagles of Death Metal die deze week na een optreden met U2 zei dat ‘bad guys’ nooit een dag vrij nemen, en zij daarom ook niet.

„I will never stop rocking and rolling.”

Ik moest net als Bono van U2 maar eens emotioneel naar buiten met mijn wijsheid en duidelijk maken dat ik tegen verschrikkelijke terroristische aanslagen ben. Zeggen dat ik ‘gewoon’ doorga met wat ik al deed omdat ‘ze’ anders toch gewonnen hebben.

Met dit soort bullshit begon gisteren mijn dag. Niet uit mijn mond, maar uit die van Madonna.

‘Madonna zwicht niet voor terreur’, was het nieuws. Er was een filmpje trending van Madonna die met haar zoon en haar gitarist omringd door fans op de Place de la Republique onder andere ‘Like a prayer’ en ‘Imagine’ van John Lennon zong.

Wat ik zag, was een 57-jarige vrouw die zichzelf tussen de kaarsjes en kaarten akoestisch heel erg aan zat te stellen. Met haar kushandjes en het vredesteken dat ze met haar vingers maakte.

Bij RTL Nieuws vonden ze het „indrukwekkende beelden”. Je kunt het die mensen bijna niet kwalijk nemen, ze stoppen er ook iedere dag een blokje dierennieuws tussen, maar met ‘het nieuws’ van Madonna gingen we een nieuwe fase in: de ellende na de ellende. Als je dat niet wilt zien: stop je hoofd in een Franse vlag.