De échte Moby Dick

‘Waarom straft god ons zo? Om onze arrogantie, onze hebzucht?” Uiteraard: in In the Heart of the Sea is de walvisvaart de 19de-eeuwse olie-industrie en belichaamt een potvis wrekend natuurgeweld dat zowel naïef vooruitgangsgeloof als de klassenstrijd tussen selfmade stuurman Owen Coffin (Chris Hemsworth) en bourgeoiskapitein George Pollard (Benjamin Walker) direct irrelevant maakt.

Het lot van de walvisvaarder Essex, die in 1820 op de Stille Oceaan door een potvis werd geramd en zonk, inspireerde Herman Melvilles grote Amerikaanse roman Moby Dick uit 1851. In de film wil het bedrijfsleven het incident uit macht der gewoonte in de doofpot stoppen; Melville (Ben Whishaw) tekent het verhaal op uit de mond van een aan PTSS lijdende, dronken overlevende. Diens flashbacks bieden een boeiende ‘procedural’ over het dagelijks leven op een walvisvaarder die vrij abrupt omslaat in een rampen- en survivalfilm.

Vervelend wordt dat nooit, al liggen de visuele effecten er vaak net zo dik bovenop als de milieumetaforen, en al werkt het script nogal omslachtig naar nogal fletse hoogtepunten toe, zoals strootje trekken, je bent wat je eet en andere dingen die drenkelingen plegen te doen na een paar maanden op zee.