In deze oorlog is ook koken verzet

In deze oorlog is ook koken een verzetsdaad. Een van de grappigste campagnewapens van het Front National is de Franse keuken. ‘Il faut parler français, manger français,’ is een vaste leuze van Marine Le Pen. Frans praten, Frans eten!

Onwillekeurig stel je je Geert Wilders voor: ‘In Nederland praten we Nederlands en eten we boerenkool met worst, met – en ik herhaal het nog maar eens, Voorzitter – een kuiltje voor de jus. Het kan toch niet zo zijn dat we in dit land de poffertjespannen inruilen voor tajines, die stoofpotten van de haat, die verschríkkelijke keukenminaretten…’

Ongetwijfeld heeft de plaatselijke keuken in Frankrijk dezelfde gevoelswaarde als het Sinterklaasfeest bij ons. Omdat Nederland geen culinaire cultuur heeft zijn we sinds de VOC-tijd al geobsedeerd door exotische specerijen en daarom gaan integratie en verdraagzaamheid bij ons door de maag. Iedereen houdt van die goedlachse Chinezen met hun lollige ‘sambal bij’. Die lui hebben feilloos aangevoeld hoe ze met hun speciaal voor ons volkje ontworpen Chinees-Indische fusionformule – goedkoop, veel, en flink afgevlakt in smaak – een vaste positie konden verwerven. In dat licht bezien was het een heel sympathiek plannetje van dat Nijmeegse bejaardenhuis, om met een clubje van tien Syrische vluchtelingvrouwen te gaan koken.

In al zijn aandoenlijke bescheidenheid kon dit initiatief weleens de weg zijn waarlangs Nederlanders en Syriërs een beetje dichter bij elkaar kwamen. En de kerstdagen zijn in aantocht, enfin, een prima plan.

Wat me verbaast is niet dat Marjolein Faber, PVV-voorvrouw in Gelderland en de Eerste Kamer, het initiatief afkraakte in een blogje, en ook niet dat Geenstijl het door de eigen leutige vervormer trok met als resultaat: ‘D66 doopt bejaardenhuis om tot azc’. Dat was allemaal volkomen te voorzien. Nee, het werkelijk bizarre aan de zaak is dat het bejaardenhuis het kokkerelfeestje meteen afblies. ‘De onrust is te groot.’

Als twee blogjes en een handjevol forumschreeuwers voldoende zijn om het idealisme omver te blazen mag je vaststellen dat dit niet heel diepgeworteld is. Vóór die blogjes was iedereen nog reuze enthousiast. Laat het dan doorgaan, laat het zien. Mensen, ga toch koken! Vraag er wat camera’s bij, en laat maar zien dat het wel kan.

Nu beloon je de hufterigheid. Nu Nijmegen laat zien hoe succesvol de strategie van het virtuele vandalisme is, zullen de tegenstanders van de vluchtelingenhulp die vaker gaan inzetten. Je zag het ook bij de kleurenpieten die RTL op het laatste moment uit de programma’s wegknipte. De commotie en de druk van buiten waren te groot. We hebben idealisme nodig, zei Frans Timmermans deze week in een overtuigend pleidooi. Maar als zelfs het kleine idealisme op kabouteronderwerpjes – een kinderfeestje en samen koken – de kopjes al laat hangen bij het geringste zuchtje tegenwind, valt daar weinig van te verwachten. Hopelijk zijn er keukens die de hitte wel aandurven. Want in deze oorlog is ook koken een verzetsdaad.