Wereldtop op wielen, wereldtop op ijzers

Inline-skater Peter Michael verbaast op schaatsen. Met dank aan ‘wheels to ice’ van Marnix Wieberdink.

Peter Michael uit Nieuw-Zeeland zaterdag op weg naar de vijfde plaats op de 5.000 meter, bij de wereldbekerwedstrijden in Inzell.

De afstand tussen het Zuid-Duitse Inzell en de Nieuw-Zeelandse kust bij Kapiti is in een paar seconden overbrugd. „Het is daar nu twaalf voor vijf in de ochtend”, zegt Peter Michael lachend. „Mijn moeder is speciaal wakker gebleven voor mijn berichtje over de wereldbeker. Vijfde in de A-groep, jammer genoeg geen podium. Maar ik ben happy.”

Op moeder Michael na heeft geen mens in Nieuw-Zeeland er weet van dat een schaatsende landgenoot in snel tempo de wereldtop bestormt. Winnaar van de B-groep op de vijf kilometer in Calgary, een week later in Salt Lake City zesde in de A-groep op zijn allereerste tien kilometer, in een verbazingwekkende tijd onder de dertien minuten. „Dat schijnt heel snel te zijn.” Zelfs Sven Kramer stond te klappen. En zaterdag was er opnieuw louter lof, na zijn vijfde plaats op de door Jorrit Bergsma gewonnen vijf kilometer. „Ik word gefeliciteerd terwijl ik niet eens win”, constateert Michael (26). „Ze beginnen me toch op te merken.”

Acht was de Nieuw-Zeelander toen hij in Paraparaumu aan de hand van zijn vader begon op skeelers. „Een kleine sport bij ons, maar van hoog niveau.” Viervoudig wereldkampioen op de 15 kilometer afvalkoers was Michael, toen hij vorig jaar juli voor de lol eens op het ijs stapte in Inzell. „De eerste drie dagen ‘liep’ ik, mijn snelste rondje was anderhalve minuut.” Maar in de winter was hij al twaalfde (vijf kilometer) en zesde (massastart) bij de WK afstanden. „Aardig, maar het viel niemand op. Pas afgelopen zomer kwam ik via mijn coach Kalon Dobbin bij de Academy in Inzell. En nu doen we grootse dingen.”

Michael doelt op de Kia Speedskating Academy, die de Nederlandse ondernemer Marnix Wieberdink in 2011 in het Zuid-Duitse schaatsmekka begon voor schaatsers die in eigen land nauwelijks middelen hebben. Dit seizoen was er in Inzell nog ruimte voor nieuwe schaatsers. En waarom geen inliners – ambitieuze topsporters die hun kwaliteiten op wieltjes al hebben bewezen? „Kalon Dobbin gelooft dat hij inliners precies kan uitleggen hoe ze moeten schaatsen”, vertelt Wieberdink. „Hij werkt als coach met een grote groep inliners in Geisingen, maar zijn echte ambitie is om iets in het schaatsen te doen.”

Voor de Nederlandse ondernemer was één en één snel twee. „Op 1 december zijn we hier begonnen met het programma ‘wheels to ice’. Dobbin is de coach, onder supervisie van de Academy met schaatstrainer Wim den Elsen en bewegingswetenschapper Daniel Ruiz.” Natuurlijk is het niet nieuw, inliners op ijzers. Pionier KC Boutiette, Derek Parra, Chad Hedrick, Heather Richardson, Bart Swings, de broers Mulder. „Maar wij zijn de eerste die het structureel aanpakken”, stelt Wieberdink.

Met wheels to ice komen ook sporters uit landen zonder enige schaatstraditie naar de van alle faciliteiten voorziene academie in Inzell, vertelt Wieberdink. „We krijgen sporters uit Taiwan, China, Spanje, Jessica van Bentum uit Nieuw-Zeeland. Vorige week stonden twee meisjes uit Chili voor het eerst van hun leven op het ijs, van wie er één wereldkampioene inline is. Ze wonen nu bij ons, volgen drie maanden het programma.”

Dat het snel kan gaan, bewijst boegbeeld Michael uit Kapiti, Nieuw-Zeeland. „De inliners die bij ons komen trainen doen het nu al beter dan ik in het begin”, zegt hij. „Het programma werkt. Inline is niet olympisch, de meesten van ons hebben een olympische droom. Bij mij wordt het nu al wat concreter dan een droom. Maar ook die Chileense meiden kunnen heel goed worden. Er zullen nog veel inliners naar het ijs komen.”