Wapperende handen, een shirt als een slagersschort

Feyenoord versloeg Heracles (3-0) in een duel waar de huisjurist nog werk aan kan krijgen. „Sommige wedstrijden moet je anders winnen.”

Heracles-verdediger Ramon Zomer trekt aan het shirt van Feyenoord-spitsMichiel Kramer en krijgt daarvoor zijn tweede gele kaart van arbiterBas Nijhuis. Kort daarna maaktDirk Kuijt (zittend) de 2-0. Foto ANP/Pro Shots

Voor iemand die het liefst in de schaduw van zijn werkgever opereert, moet Joris van Benthem inmiddels bekender zijn dan hem lief is. Tot afgelopen zomer kende vrijwel niemand de huisjurist van Feyenoord en dat vond hij zelf wel prettig. Maar sinds hij bij de tuchtcommissie in Zeist drie spelers op rij vrijpleitte, zijn er zelfs supporters die zijn naam op hun shirt hebben laten drukken.

Vanwege die reputatie gonsde zijn naam gistermiddag weer door het stadion, na de tumultueuze overwinning tegen Heracles Almelo (3-0). Er had bloed gevloeid. Spits Michiel Kramer sloeg verdediger Ramon Zomer een bloedlip. Middenvelder Simon Gustafson stak zijn elleboog in de buikholte van Mark-Jan Fledderus, die vervolgens geen lucht meer kreeg. De kwinkslag lag voor de hand: stuur Van Benthem alvast naar Zeist. Werk aan de winkel.

Of is het geoorloofd gedrag om te winnen? Zijn er eindelijk spelers die zich met hand en tand verzetten, is het weer niet goed. Trainer Giovanni van Bronckhorst omzeilde de ophef en benadrukte naderhand dat zijn team de wedstrijd gewoon graag wilde winnen. „Dan ga je de strijd aan en gebeurt er wel eens wat. Sommige wedstrijden moet je anders winnen.”

Van Bronckhorst klonk als een vader die over zijn ondeugende kind zegt dat het nou eenmaal geen lieverdje is. Maar je kon het ook anders zien. Dat met name zijn Zweedse middenvelder Gustafson zich onsportief gedroeg toen hij Fledderus naar de grond sloeg in de doelmond van Heracles. Een elleboog in afwachting van een hoekschop, die scheidsrechter Bas Nijhuis ontging. „Ik kreeg geen lucht en was in paniek”, verklaarde Fledderus. „Er was totaal niets voorgevallen. Het gebeurde zomaar.” Wat Gustafson over zijn actie te melden had, bleef onbekend. Hij mocht van Feyenoord niet met de pers praten.

Kramer had sponsorverplichtingen en kon daarom geen toelichting geven op de bloedlip die hij Zomer bezorgde. Zijn wapperende hand raakte de verdediger vol in het gezicht, maar het was twijfelachtig of dit met opzet gebeurde. Zomer vond het moeilijk in te schatten en zei alleen dat de arm van Kramer op onnatuurlijke hoogte rondzwaaide.

Stevige duels horen erbij

Bozer was hij over de rode kaart die hij kreeg, nadat hij Kramer bij een opstootje bij de kraag van zijn shirt had gepakt. „Zulke opstootjes gebeuren wel vaker”, zei hij. Door al het bloed leek zijn shirt wel een slagersschort, maar Zomer vindt dat stevige duels wedstrijden juist mooi maken. Scheidsrechter Nijhuis had volgens hem niet zo „zeikerig” moeten zijn.

In de jaren dat wedstrijden door slechts één camera werden vastgelegd, kwamen voetballers nog weg met schoppen, knijpen en bedreigen. Bij Feyenoord geniet met name het verdedigingsduo Rinus Israël-Theo Laseroms een reputatie die er niet om liegt. Beenhard waren ze en mede daarom heeft Israël zijn eigen wedstrijden liever nooit willen terugkijken. Uit schaamte. Later had Feyenoord de al net zo meedogenloze verdediger John de Wolf. Die bekende eens dat hij het als jonge speler interessant vond om „iemand zomaar een klap voor zijn kop te geven zonder dat er een bal in de buurt was”.

Alles draaide om treiteren en intimideren. Zoals ook Kramer daar een handje van heeft bij Feyenoord. Hij had gisteren veel weg van de Nederlandse versie van Diego Costa, de Braziliaans-Spaanse spits van Chelsea die verdedigers het bloed onder de nagels vandaan haalt. Zijn handelsmerk is dat hij ze net zo lang sart totdat ze een zware overtreding op hem begaan. Toen een journalist daar een kritische vraag over stelde, zei Chelsea-manager José Mourinho: „Jij hebt als kind zeker badminton gespeeld?”

Slimmigheid

Gemene acties worden gezien als slimmigheid. In Rotterdam had Heracles-trainer John Stegeman zijn spelers daarvoor gewaarschuwd. „Hou je zelfbeheersing, zei ik. Maar dat hebben ze niet helemaal gedaan. We zijn er toch ingetrapt. Ramon Zomer had van hem moeten afblijven.”

Op het moment dat Zomer werd weggestuurd stond het 1-0 voor Feyenoord, na een binnengedwarrelde voorzet van Eljero Elia. Oussama Tannane was dichtbij de gelijkmaker, maar schoot rakelings naast toen hij alleen voor Feyenoord-doelman Kenneth Vermeer opdook. Daarna sloeg de thuisploeg nog tweemaal toe. Een knappe kopbal van Dirk Kuijt en een fraai schot van Kramer, die zijn fletse optreden bekroonde met een typisch spitsendoelpunt.

Winnend trainer Van Bronckhorst vond het een wedstrijd waarin beide ploegen de grens opzochten. Vermeende slaande bewegingen? „Het is aan de scheidsrechter om een grens te trekken.” Zijn collega Stegeman wilde zich bij de NOS aanvankelijk niet uitspreken over de klap van Gustafson. Hij wilde de speler geen schorsing aannaaien, wat mogelijk alsnog kan gebeuren als de openbare aanklager van de KNVB er een zaak van maakt.

Even later zei hij: „Volgens mij hebben ze een heel goede jurist, dus Feyenoord hoeft zich geen zorgen te maken.”