De olympische flow is er nog niet

Ranomi Kromowidjojo neemt de zwemploeg op sleeptouw met tweemaal goud op de EK kortebaan. Maar onvrede was er ook.

Femke Heemskerk tijdens de 400 meter vrije slag tijdens de EK in Netanya, Israël. foto ATEF SAFADI/EPA

Mokkende zwemsters, bezorgde gezichten. Twee gouden medailles op de slotdag van de EK kortebaan in Netanya, Israël maakten veel goed voor de Nederlandse zwemploeg, maar tot een jubelstemming leidden de resultaten niet.

Daarvoor is er tot Rio te veel werk aan de winkel voor de ploeg die al jaren wordt gedragen door Ranomi Kromowidjojo. De drievoudig olympisch kampioene gaf zelf gisteren het goede voorbeeld met de prolongatie van haar Europese titel op de 50 meter vrije slag. Kort daarna volgde nog een verrassende tweede gouden medaille, met haar ploeggenoten op de 4x50 meter wissel, Tessa Vermeulen, Moniek Nijhuis en Inge Dekker.

Kromowidjojo toonde zich voor de NOS-camera’s „redelijk tevreden”, maar niet meer dan dat. Want de Groningse besefte dat ze met haar zege op de 50 vrij (23,56 seconden) flink inleverde op de tijd waarmee ze twee jaar geleden in het Deense Herning Europees kampioen werd (23,36). „Ik ben blij met goud, maar qua tijd is het niet bijzonder goed. Niet eens in de buurt van mijn persoonlijk record.”

Kromowidjojo, die zich na enkele moeilijke jaren wil terugvechten naar het topniveau, was vrijdag al ontevreden over haar zilver op de 100 vrij, achter de Zweedse Sarah Sjöström. Daarbij constateerde Kromowidjojo al dat de „olympische flow” er nog niet is.

Dat geldt voor meer zwemmers in de ploeg die huiswaarts keert met negen medailles: twee goud, drie zilver en vier brons. Om dat in perspectief te plaatsen: een jaar geleden haalde Team NL bij de WK kortebaan in Qatar twaalf medailles, met vijf maal goud.

Ook Nijhuis had gehoopt op meer dan zilver op de 100 school, gezien de afwezigheid van een aantal wereldtoppers, zoals haar jonge Litouwse trainingspartner Ruta Meilutyte.

Vooral Van Rouwendaal baalde

De zwemster die het meest baalde was Sharon van Rouwendaal. Zij was boos over haar schamele oogst – brons op de 800 meter vrije slag. Op de 400 vrij miste ze het podium.

Van Rouwendaal constateerde bitter dat ze simpelweg te vermoeid aan de start was verschenen in Netanya, mede door het spartaanse regime van haar coach in Narbonne, Philippe Lucas. Tot in de laatste week voor het toernooi had ze zwaar doorgetraind, en dat leidde tot vraagtekens over de aanpak van haar eigenzinnige trainer. Tegenover de NOS gaf Van Rouwendaal toe dat ze boos was op Lucas. „Ik voel dat ik geen kracht heb”, zei ze. Ze had „super veel getraind”, de afgelopen weken. „Te veel”, zelfs. „Kan ik een keer winnen, ben ik niet uitgerust”, zei ze over haar tegenvallende 800 meter.

Maar Lucas vond het, had hij gezegd, niet belangrijk of ze nu zou presteren. De focus ligt op Rio, waar ze tot de favorieten behoort op de 10 kilometer in open water. „Ik vind het wel belangrijk dat ik hier goed zwem, dan krijg je ook zelfvertrouwen”, mokte Van Rouwendaal.

Lichtpuntjes waren er ook in Netanya, vooral bij de vrouwen, waar nieuw talent op komst is met Robin Neumann en de pas 15-jarige Marrit Steenbergen. Zij won verrassend brons op de 100 meter wisselslag.