brieven

IDFA is juist geweldig

Al jaren ben ik fan van het IDFA. Ik vond het dan ook onterecht dat het festival door John Albert Jansen verweten wordt vooral deprimerende en ijdele documentaires te brengen (2/12).

Het lijkt me dat het IDFA afhankelijk is van het aanbod. Een wereld waar het op veel plaatsen slecht toeven is, zal films opleveren die daar een afspiegeling van zijn.

Het IDFA bood ook voldoende documentaires die optimistisch, vrolijk, grappig of poëtisch waren. Als voorbeeld geef ik de publieksfavoriet Ukrainian sheriffs over twee ‘veldwachters’ zonder politiebevoegdheid in een dorp in Oekraïne.

Het IDFA heeft jaar in jaar uit hoogtepunten laten zien, die anders waarschijnlijk nooit de Nederlandse bioscopen hadden gehaald: The Inside Job, Citizen Four, The Baby, Cave of forgotten Dreams, Het nieuwe Rijksmuseum. Kortom, ondanks al het leed waar documentairemakers, journalisten en fotografen naar op zoek zijn, brengt het IDFA ook al jaren de meest opmerkelijke, intrigerende en ontroerende documentaires. Je moet er wel wat moeite voor doen om uit het aanbod die films te kiezen die jou op een positieve manier bijblijven.

economie

Klimaat als kans

Ik ben geen econoom, maar dat lijkt me sinds 2008 eerder een voordeel dan een nadeel als je iets over de economie wilt zeggen. Het is duidelijk dat de pogingen van de ECB om de Europese economie aan te zwengelen niet het gewenste effect hebben. In plaats van dat lage rentes bedrijven stimuleren om te investeren en er meer werkgelegenheid ontstaat, worden aandelenkoersen opgeblazen zonder dat daar groei van de reële economie tegenover staat. Op dit moment wordt over een andere, grotere crisis onderhandeld: klimaatverandering. Om die te voorkomen is een omslag van de hele economie nodig die met enorme investeringen gepaard zal gaan. Door nu eens een echt ambitieus klimaatbeleid vast te stellen, komt er eindelijk een doel voor investeringen in de reële economie en wordt de opwarming van de aarde ook nog beperkt. Wie kan daar tegen zijn?

Joost Gerdes, Haarlem

Saoedi-Arabië

Stop wapenleveringen

Eindelijk aandacht voor IS nr. 1, Saoedi-Arabië (3/12). Mogen de medeplichtigen aan de misdaden van dat gruwelregime voor een tribunaal gedaagd worden. Dit geldt ook voor de Nederlandse regering en een Kamermeerderheid, die wapenleveranties toestaan onder het valse en oudbakken argument dat niet-levering ook niet helpt. En die zich nu nog verschuilen achter strafrechtelijke onschendbaarheid. En dan straks verontwaardigd doen als de slachtoffers door aanslagen het recht in eigen hand nemen...

Toon van der Aa, Amsterdam

van roosmalen

Ach, wat een zin!

Ik zat me thuis al op te vreten van ergernis over de arrogantie van Herman van Veen met zijn Louis Davidsring, en toen las ik de column van Marcel van Roosmalen (2/12). Dank u, meneer Van Roosmalen. „Kleinkunst: met bijna niets weinig zeggen en daar moeilijk bij kijken”. Ach, wat een zin! Ik overweeg er nog een abonnement bij te nemen.

Hans Sprangers