Het gaat de goede kant op met de malaria

Bij sommige wetenschap hoef je geen kunstgrepen uit te halen om de maatschappelijke relevantie of ‘hoge valorisatiewaarde’ aan te tonen.

Malaria eist ruim een half miljoen levens per jaar, vooral in de ontwikkelingslanden en vooral onder kinderen. Volwassenen worden wel besmet maar worden door de voortdurende blootstelling niet meer ziek. Er is veel bereikt, door nieuwe medicijnen (waaronder artemisinine waarvoor de Chinese Tu Youyou dit jaar de Nobelprijs krijgt) en door muskietennetten. Vijftien jaar geleden stierven nog bijna twee keer zoveel kinderen. Het gaat de goede kant op.

Het verhaal van Sander Voormolen verderop in de bijlage laat zien dat in die antimalaria-wetenschap nog altijd nieuwe doorbraken te verwachten zijn. Onder meer door slim gebruik te maken van de opgebouwde immuniteit van oude missiepaters die nu makkelijk bereikbaar terug in Nederland zijn. Maar ook door oude medicijnen preciezer uit te testen. En vooral door nu de strategie te verleggen. Als we er in zouden slagen de ziekteverwekkende parasiet uit de muggen te houden, vallen we de epidemie echt aan. Het brede onderzoek van epidemioloog Teun Bousema uit Nijmegen is een mooie combinatie van pragmatisme, sluwheid en idealisme. Die woorden worden niet gebruikt in de bureaucratische afrekening van wetenschappelijke instellingen, maar ze beschrijven wel de manier waarop de wetenschap vooruit gaat.