brieven

illustratie: cyprian koscielniak

Verbied die kiloknallers nu niet

De PvdA wil af van de kiloknallers. Want kiloknallers zijn slecht voor dieren en boeren in Nederland (PvdA wil af van stuntverkoop vlees, 2/12). Maar alle prijsknallers zijn slecht. Vleesknallers, klerenknallers, autoknallers, speelgoedknallers, allemaal zorgen ze voor prijsdruk die tot vervelende gevolgen leidt. Maar ga ze nou alsjeblieft niet verbieden. Dat is draaien aan de verkeerde knoppen. De markt is weerbarstig en de misstanden vinden elders in de keten plaats.

Het gaat in dit spel om de consument. Om ons dus. Zolang wij het prima vinden om lekker goedkoop iets te ‘krijgen’, zal de commercie hierop antwoorden. Prijzen veranderen of marktwerking tegengaan heeft in mijn ogen geen zin. Je verandert er de echte boosdoener niet mee. Je verandert ons niet.

Wat de consument mist, is informatie over sociale en milieuaspecten. Die zie je namelijk niet terug in de prijs. Bij het kopen van een kiloknaller weet je niet of de koe een gruwelijk leven heeft gehad. Bij een spijkerbroek staat niet hoeveel liter water er is verspild. Voor een goede afweging heeft een consument informatie nodig over prijs, welzijn en milieu. Bovenop de kiloknaller moet een (fictieve) prijs staan, waaruit een hoge prijs voor welzijn en milieu blijkt. Een ‘people-planet-price’- etiket. Pas dan begrijpen consumenten dat prijsknallers de wereld verpesten.

Klimaat

En zo’n raket kan dan wel

Bedrijven en burgers worden gestimuleerd minder energie te verbruiken en minder afval te produceren. En terecht, we willen toch allemaal een schonere planeet. Als je op vakantie gaat naar Zuid-Frankrijk, is autorijden wel weer minder vervuilend dan vliegen (Het nieuwe vliegen, 28/11). Oké, daar houden we allemaal rekening mee.

Maar een raket afschieten met ruimtetoeristen, zodat ze een paar minuten kunnen genieten van het uitzicht op onze mooie aarde, kan dat dan wel? (Ruimterace Amazon-miljardair laat raket weer landen, 25/11).

Zover is het nog niet, want de raket is nog in ontwikkeling in opdracht van een Amerikaanse miljardair. Een absurd idee, sowieso natuurlijk, maar zeker in deze tijd. Terwijl er in Parijs druk gebrainstormd wordt om het klimaat te redden, kan aan de andere kant van de oceaan iemand zijn gang gaan om een supervervuilende fun-raket te ontwikkelen.

Positief in dit verhaal is dat Obama erkent dat Amerika de op één na grootste vervuilende staat is. Verbetering begint bij bewustwording; laten we dan maar hopen dat hij in eigen land korte metten maakt met dit soort praktijken.

M. de Jonge, Leiden

Twitter

Dat oeverloze geleuter

Ik erger me aan het gezeur over Twitter in deze krant. Begin november leidde een woordenwisseling over ‘zwarte vrouwen’ op Twitter tot dagenlang, pagina’s lang, oeverloos en structuurloos geleuter. 30 november berichtte NRC groot over een ‘ruzie’ op Twitter tussen twee politici. Maar Twitter is geen openbare ruimte: het is een subcultuur met eigen taal, begrippen en ‘sociale grammatica’. Een term als ‘ruzie’ uit de gewone wereld toepassen op een gebeurtenis in die subcultuur is zinloos. Dat Tsipras en Davutoglu (met elkaar, over elkaar?) hebben getwitterd, is voor de buitenwereld even boeiend als horen dat ze een partijtje schaak met elkaar hebben gespeeld. Het zettenverloop van zo’n partijtje hoeft niet in deze krant.

Albert Appelo, Groningen