Leefbaar breekt met politieke cultuur

In IJsselmonde is crisis uitgebroken over de komst van een azc. Dat zegt veel over de politieke omgangsvormen.

Het Rome van onze stadsheilige Laurentius kent ze wel: Rotterdammers. In februari van dit jaar stonden de Spaanse trappen vol met zich misdragende voetbalsupporters uit de Maasstad. De barmhartige Laurentius zelf had ze vermoedelijk, ondanks hun wandaden en het hoofd schuddend, toch de hand gereikt.

Het besluit voor een azc in Beverwaard werd in IJsselmonde door Leefbaar Rotterdam anders begroet. De luidruchtigheid waarmee de partij zich tegen de vluchtelingenopvang verzette, leidde tot hoge irritatie bij meer azc-ontvankelijke politici. Gekker nog: toen boze bewoners een begrafenismars organiseerden die ‘de democratie ten grave droeg’, liepen Leefbaar-raadslid Michel van Elck en zijn IJsselmondse partijgenoten doodleuk mee. Terwijl de wethouders van dezelfde partij in het college nota bene instemden met het besluit.

Hoe dood de democratie in IJsselmonde is, bleek toen vorige week Leefbaar gebiedsbestuurder Michaël Braal (CDA) piepelde. Met steun van Lijst Kaya zette Leefbaar de CDA’er af en werd deze vervangen door partijgenoot Ton Broeders. Dat daardoor het driekoppige bestuur nu uit alleen maar Leefbaar-mensen bestaat, pikt de rest van de commissie niet.

Het is té gemakkelijk deze crisis alleen maar aan het meningsverschil over vluchtelingenopvang te wijten. Het is ook een ideologisch verschil over democratie. Daar waar de meeste Rotterdamse politici de kracht zien in overleg, lijkt Leefbaar in IJsselmonde democratie te versmallen tot ‘het recht van de sterkste’ en ‘de mening van de meerderheid’. Eigen argumenten eerst, vindt Leefbaar, en de opinie van de ander is alleen interessant als er ook numeriek gewicht achter zit.

Die houding is niet alleen ernstig omdat ze de macht centreert, maar ook omdat ze overleg en debat uit de weg gaat. Totdat we niet meer met elkaar praten en het meningsverschil rottend in de samenleving blijft.

Democratie betekent ook dat de meerderheid rekening houdt met de minderheid. Want ook al zijn we het in deze stad soms niet met elkaar eens, we blijven er toch alle zeshonderdduizend samen wonen.