Gewoon doen!

Rotterdam heet niet menslievend te zijn. Toch doen burgers van alles.

De opbrengst van de speelgoedactie was overweldigend. Ruim 500 stuks speelgoed staan uitgestald in Kantine Walhalla. Eigen foto

Dat kunnen wij in Rotterdam ook, dacht Anne Marie van Rietschoten toen een vriendin in Amsterdam vertelde over haar toys ’n wrap party voor kinderen in opvanglocaties. Een speelgoedinzamelingsactie binnen in de aanloop naar Sinterklaas. Eenvoudig te verwezenlijken, zegt de moeder van een zoontje van acht. „Iedereen met kinderen heeft thuis ongebruikt speelgoed liggen waar je een kind zonder veilige thuishaven blij mee maakt.”

Met vijf vriendinnen die net als zij in de buurt van het Scheepvaartkwartier wonen en van wie de kinderen op dezelfde school zitten, ging Van Rietschoten eind augustus aan de slag. „Via onze kinderen, ouders van vriendjes en vriendinnetjes en Facebook verspreidde het nieuws over onze actie zich als een lopend vuurtje.”

Binnen twee maanden was het eerste Rotterdamse cadeautjesfeest geregeld. Van de zaalruimte in Kantine Walhalla tot de muzikale omlijsting en techniek. Allemaal belangeloos ter beschikking gesteld. Op 9 november konden ouders en kinderen hun overtollige speelgoed inleveren, keurig verpakt in doorzichtig folie.

Overweldigend

Van Rietschoten en haar vriendinnen geloofden hun ogen niet. „We hadden gevraagd om iets dat je ook aan je lievelingsneefje of nichtje zou geven. Het resultaat was overweldigend: ruim 500 stuks speelgoed. Knuffels, boeken, een racebaan, Ministeck, allerhande spelletjes en zelfs een nieuw tafelvoetbalspel.”

Tijdens de daaropvolgende party werd het speelgoed overhandigd aan de stichting Het Vergeten Kind. Die verdeelde het over jongerenleefgroepen en gezinshuizen in Rotterdam en Dordrecht. Jeugdige vrijwilligers voorzagen de pakjes deze week van sinterklaaspapier. Met Sinterklaas hebben alle kinderen een cadeau.

Hartverwarmend, vindt Van Rietschoten. „Geweldig dat die kinderen voelen dat aan hen is gedacht. Onze eigen kinderen zijn zich tegelijk bewust geworden van de belabberde situatie van leeftijdgenootjes.”

In Nederland verblijven jaarlijks ruim 30.000 kinderen in opvanglocaties. De speelgoedactie is volgens haar voor herhaling vatbaar. „Eigenlijk is het heel eenvoudig om iets in beweging te zetten. Je moet het gewoon doen en simpel houden.”

Huiskamerrestaurant

Simpel is het ook het toverwoord achter het diner met vluchtelingen in het buurtje waar Pim Fortuyn woonde. Zes Eritreeërs, Syriërs en een Koerd genoten er op 21 november van een overheerlijke maaltijd in het huiskamerrestaurant van buurtbewoners. „Mijn buren”, zegt initiatiefnemer Marc IJskes. De onderwijsleider benaderde hen nadat hij in café du Nord een groep vluchtelingen had ontmoet die er Nederlandse les kregen. „Dat waren statushouders die dolgraag in contact wilden komen met Nederlanders.”

Tijdens het etentje met de mannen, in leeftijd variërend van 20 tot 55 jaar, bleek dat ze goede banen achterlieten. „Eentje was fabriekseigenaar, een andere journalist en weer een andere architect. Ze vertelden dat ze dolgraag aan de bak willen maar geen netwerk hebben”, zegt IJskes.

Dankzij het buurtinitiatief konden enkele vluchtelingen toch aan de slag. Een van hen kreeg een stageplek bij e-commercebedrijf Coolblue, een andere kwam terecht bij een architectenbureau. „Een Eritreeër met taalproblemen krijgt spraakles van een logopediste uit de buurt,” zegt IJskes trots.

Het buurtetentje krijgt deze maand een vervolg. Een buurman nodigde de vluchtelingen uit voor een gezellig avondje. Prachtig, vindt IJskes. „Leuk en leerzaam voor hen én voor ons. Je hoort verschrikkelijke verhalen maar ook mooie. Zoals Syriërs die vertellen dat ze ontzettend moeten wennen aan de vriendelijkheid van de Nederlandse autoriteiten.”