Toen Ivo Opstelten viel, was ook haar einde daar

Anne-Marie Stordiau

Iedereen kende Anne-Marie en Anne-Marie kende iedereen in Den Haag. Toch moest de langstzittende voorlichter het veld ruimen.

De „koningin van het ministerie van Veiligheid en Justitie”, de „communicatiefee van de Turfmarkt”. Aan beeldende loftuitingen geen gebrek bij minister Ard van der Steur (Veiligheid en Justitie, VVD) gisteren in zijn afscheidstoespraak voor Anne-Marie Stordiau (64), directeur voorlichting van het ministerie. Preciezer gezegd: héél lang directeur voorlichting, liefst twintig jaar. En dat bovendien bij een zo turbulent departement als Veiligheid en Justitie – het bastion dat de laatste jaren weer te boek staat als het ministerie dat zich van incident naar incident sleept. Aan het begin van haar loopbaan in de jaren negentig kreeg ze te maken met de ‘opstand van de procureurs-generaal’, waarbij minister Winnie Sorgdrager (D66) in ernstige politieke problemen kwam.

Stordiau vertrekt vlak voor de publicatie van het rapport-Oosting, over de zogeheten Teeven-deal die minister Ivo Opstelten en zijn staatssecretaris Teeven (beiden VVD) de kop kostte.

Hoe kan een directeur voorlichting, die vertrekt om ambassaderaad op de Nederlandse ambassade in Londen te worden, een bomvolle grote zaal trekken in de Haagse sociëteit de Witte? Omdat het Anne-Marie Stordiau is. Onbekend bij het grote publiek, des te bekender in de Haagse binnenwereld van wandelgangen, achtergrondgesprekken, telefoontjes die niet gevoerd zijn en spindoctors. Vraagbaak voor journalisten, vraagbaak voor haar ministers. „Iedereen kent Anne-Marie, Anne-Marie kent iedereen”, aldus minister Van der Steur, haar jongste pupil, want zo leken de verhoudingen wel eens te liggen.

Als het over naar buiten treden ging, bepaalde Stordiau de koers. Geen korzelige, uit twee woorden bestaande schriftelijke antwoorden op Kamervragen, luidde het advies aan minister Ivo Opstelten. Ook diende ‘het beeld’ in de gaten gehouden te worden. Dus geen afgetreden minister die voor een horde hongerige journalisten in een gang een verklaring aflegt, maar een waardig statement vanachter een katheder.

Minstens zo belangrijk als naar buiten treden is níét naar buiten treden, wist Stordiau. In een vlek moet je niet wrijven, doceerde ze.

En als er niet aan te ontkomen viel een gevoelige kwestie naar buiten te brengen? Even laten liggen, dan sneeuwt het onder en vervolgens kijkt niemand er meer naar, leerde zij Van der Steur.

Met objectieve voorlichting kon ze weinig, gaf Stordiau gisteren toe in haar afscheidstoespraak. „We zijn er om het belang van onze bewindslieden te dienen. Dat is ons verdienmodel.” Van haar kant dus geen krampachtige poging om het verhaal als het enig ware verhaal te vertellen. Het gaat om het verhaal van de minister of de staatssecretaris.

Kwetsbaar

Geprofileerd maakt kwetsbaar. Dat maakt Stordiau nu ook mee. Het is een publiek geheim in Den Haag dat het gedwongen aftreden van minister Opstelten haar persoonlijk door de VVD wordt aangerekend. Ze kreeg dus een andere baan aangeboden. „Een afrekening in het milieu”, zei Volkskrant-journalist Martin Sommer namens de verzamelde pers in zijn toespraak voor haar.