Column

Nog een Hilary wil wereldleider worden

Hilary Benn in het Lagerhuis (Daily Mirror).

Het ruim tien uur durende debat in het Britse Lagerhuis over het voornemen van de regering om in Syrië te gaan bombarderen verschrompelde in Nederland tot een klein nieuwsbericht. Direct na afloop stegen RAF-bommenwerpers op van Cyprus, zoals viel te verwachten.

Belangrijker dan de versterking van de internationale coalitie, was de historische redevoering van Hilary Benn (62), socialistisch schaduwminister van Buitenlandse Zaken. Terwijl zijn leider, de ongebruikelijk linkse Jeremy Corbyn, zich juist met klem verzet had tegen een verdere escalatie van de oorlog, gooide Benn al zijn retorische gaven in de strijd voor een morele oproep de fascisten van Daesh, zoals hij IS noemt, geen enkele kans te geven. De effectiviteit van bombardementen besprak Benn nauwelijks, het ging hem meer om de progressieve en internationalistische plichten.

Van beide kanten van het Huis weerklonk een groot applaus, maar Corbyn was natuurlijk minder blij. Hij had er de hele tijd als een oorwurm naast zitten kijken hoe zijn eigen betoog onderuit werd gehaald. Maar Benn was wel zijn speech begonnen met lof voor de inzet en de integriteit van Corbyn, die hij verdedigde tegen de ongenuanceerde kwalificaties van premier Cameron. In diens ogen is iedere tegenstander van het opvoeren van de oorlog immers een terroristenvriend.

Het belang zit ook in de politieke toekomst. Corbyn, die toch al onder vuur lag in zijn eigen partij en weinig kans loopt ooit een verkiezing te winnen, heeft sinds gisteren een evidente opvolger. We moeten niet raar staan te kijken als er over een paar jaar een Amerikaanse Hillary en een Britse Hilary aan het roer staan, want Cameron gaat het nog moeilijk krijgen als hij ten oorlog trekt.

Ook Hilary Benn maakt deel uit van een politieke dynastie. Hij is parlementariër van de vierde generatie, zijn vader Tony Benn was een linksbuiten in Labour, zoals Corbyn dat was, voordat hij verrassend de aanvoerder werd.

Ook als je het niet met Benns standpunt over uitbreiding van de oorlog eens bent, kun je moeilijk zijn politieke talent ontkennen. Het zal niet lang duren voordat partijgenoten aan Corbyns poten gaan zagen.

Waarom zien we wel elke schijnbeweging in de Amerikaanse voorverkiezingen breed uitgemeten worden, maar onthoudt de Nederlandse televisie ons de veel subtielere Britse schermutselingen?

Zo'n schitterende BBC-dramaserie als Wolf Hall (NTR op maandagavond,  wegens copyrightbeperkingen niet gratis online) leert ons dat in de 16de eeuw politiek al een House of Cards was. De inspanningen van koning Hendrik VIII (Damian Lewis) en zijn politieke assistent Thomas Cromwell (Mark Rylance) om het katholieke Europa te tarten en een eigen koers te varen, waren een vroeg soort Brexit.