En toen schoot hij drie magazijnen van zijn uzi leeg

Een buurman met een uzi veranderde een rustige Hoensbroekse straat vorig jaar in een oorlogsgebied. Wat bezielde hem?

Vanuit de slaapkamer van de Ridder Hoenstraat in Hoensbroek leegt René M. op woensdagmiddag 19 november van het vorig jaar drie magazijnen van zijn uzi. Schijnbaar lukraak schiet hij vanuit zijn slaapkamer met dichte rolluiken naar boven. Gisteren voor de rechtbank tonen beelden echter hoe M. met een joystick de camera op de hoek van zijn huis moet hebben bestuurd en dus wel degelijk zicht moet hebben gehad op de straat, de woningen rondom hem en de politie, die al na zo’n tien minuten opduikt.

Kogels vliegen in huizen aan de overkant en in auto’s. Wonder boven wonder vallen er geen gewonden. Na verloop van tijd begint M. ook te schieten in zijn huis, brandjes te stichten en zwaar vuurwerk af te steken.

Agenten horen hem schreeuwen: „Kom dan, vuile flikkers!” en soortgelijke teksten. De verdachte, bij wie later behalve wapens en munitie ook 1,5 kilo amfetamine en grondstoffen voor synthetische drugs worden aangetroffen, giet zoutzuur en andere chemische stoffen uit. Hij glijdt er uiteindelijk zelf in uit en moet geblust worden, als hij zich na een kleine twee uur eindelijk overgeeft aan de politie.

M., inmiddels 43 jaar oud, zegt dat hij destijds bang was voor een afrekening in het criminele milieu. Hij was tussenpersoon geweest bij drugsacties die verkeerd waren afgelopen en daarom al diverse keren bedreigd. Hij nam speed om alert te blijven.

Een dag voor zijn grote ontsporing klom hij plots bij de buren over de schutting met het verhaal dat er sluipschutters op hem loerden. De ochtend voor de schietpartij suggereerde M. in een gesprek met zijn zus een psychiatrische opname om er meteen daarna op terug te komen. „Was ik toen maar gegaan”, zegt hij nu.

Overal laserstralen

Bij thuiskomst die middag bloedde volgens M. zijn hond uit zijn oog. „En ik zag overal laserstralen.” Wat er daarna gebeurde, is hij kwijt. De eerste enigszins scherpe herinneringen dateren van een paar uur later. „Toen ik buiten op straat lag en werd geblust.”

De Hoensbroekse schutter bracht wel enige tijd door in het Pieter Baan Centrum, maar weigerde tot nu toe uitgebreide medewerking aan medische en psychiatrische onderzoeken. Hij was destijds nog psychotisch. Inmiddels is zijn situatie door medicatie stabieler en wil hij alsnog naar zichzelf laten kijken.

De rechtbank besliste gistermiddag halverwege de zitting daar gelegenheid voor te geven. Al is het alleen maar om helderder te krijgen wat er mis ging in M.’s hoofd.

Spijt

De deskundigen schetsen daarvoor op de zitting diverse scenario’s: er kan een medische oorzaak zijn (bij de verdachte is inmiddels een tumor in de speekselklieren geconstateerd), hij kan waanbeelden hebben gekregen door te veel stress of door overmatig drugsgebruik. Bij voortzetting van de zaak komend voorjaar is er mogelijk meer duidelijkheid.

Voordat M. gistermiddag wordt teruggebracht naar het huis van bewaring in Grave, vraagt hij nog even het woord.

Het spijt hem wat zijn buurtgenoten die woensdagmiddag vorig jaar november „allemaal hebben meegemaakt”.