Banken Imtech wurmen zich naar binnen

Schuldeisers van het failliete Imtech eisten gisteren toegang tot informatie. De curatoren willen geen bemoeials.

Het lijkt erop dat de financiers van Imtech hun zin krijgen. Gisteren vroegen ze bij de rechtbank van Rotterdam om een ‘crediteurencommissie’, een clubje schuldeisers dat de curatoren mag adviseren en toegang heeft tot al hun informatie.

Terechte invloed, vinden de financiers. Hinderlijke bemoeienis, vinden de curatoren. Maar de rechter liet tegen het eind van de zitting al doorschemeren dat het verzoek van de financiers best wel eens „toewijsbaar” zou kunnen zijn – zij het „met een slag om de arm”.

De ruzie om de erfenis van het failliete Imtech (3,9 miljoen euro omzet, 22.000 werknemers) is in volle gang. De rechtszaal in Rotterdam zat gisteren vol met mensen die zich daarmee bemoeien. Aan de ene kant de curatoren van Imtech: Jeroen Princen en Paul Peters, die het geld moeten verdelen. Aan de andere kant de financiers van Imtech en hun advocaten, en andere schuldeisers die recht menen te hebben hebben op een stukje erfenis: bouwer VolkerWessels, beleggersclub VEB, de Belastingdienst, een paar kleine ondernemers.

Belangrijke vraag voor alle partijen: welke schuldeisers moeten er in die crediteurencommissie, als die er komt? De grote crediteuren bieden tegen elkaar op met miljoenen om hun plaats op te eisen. De fiscus, die krijgt nog zeker 5 miljoen euro van Imtech, wil er wel in. VolkerWessels ook, want die heeft een vordering van 8 miljoen euro op het bedrijf, op z’n minst! De Rabobank, met een vordering van 12,5 miljoen euro, wil met alle liefde alle financiers vertegenwoordigen. En, baas boven baas, obligatiehouder Prudential verdient als grootste schuldeiser met een vordering van 100 miljoen euro toch zéker een plek.

Boterham minder

Dan staat een vrouw achterin de volle rechtszaal op. Annette Huiberts heeft als zelfstandig adviseur voor Imtech gewerkt. Ze gebaart naar de ruggen in toga en pak. „Ik ben waarschijnlijk de enige in deze zaal die een boterham minder heeft gegeten wegens dit faillissement.”

ZZP’er Huiberts heeft een vordering van 21.000 euro op Imtech, een bedrag waar de mensen hier „vast om lachen”, maar wat een „materieel deel” van haar inkomen over 2014 is. Ze biedt zich ook aan als lid van de commissie.

Ach, VolkerWessels erbij, de Belastingdienst erbij, de FNV erbij voor de werknemers, een zelfstandige – de financiers vinden het „allemaal prima”, zegt de advocaat van de banken. Als die commissie er maar komt.

Maar de curatoren vinden dat helemaal niet prima. Ze zijn bezig met hun onderzoek naar paulianeus handelen – onterecht voordeel halen uit een faillissement – en daarin zijn de banken ook onderwerp. Een crediteurencommissie heeft toegang tot het hele faillissementsdossier – ook tot gevoelige onderzoeksstukken.

Dat moeten de curatoren niet hebben. Curator Princen: „Dit is een cri de coeur: laat ons ons werk doen, het is al lastig genoeg.”

Maar de advocaten van de financiers – drie in totaal – vinden dat hun cliënten recht hebben op invloed. Eén voor één herhalen ze waarom. De financiers zijn met 95 procent van de vorderingen verreweg de grootste schuldeisers. En over dat gevoelige onderzoek vallen heus goede afspraken te maken, over welke informatie ze wel en niet krijgen. De advocaten hebben daar zelfs vast een protocol voor gemaakt, dus dat is al opgelost.

Lunchen in Berlijn

Wie gaat die crediteurencommissie eigenlijk betalen, wil de rechter nog even weten. Daar zitten ook weer allerlei advocatenuren en kosten in. De financiers vinden dat dat uit de boedel betaald kan worden – daar hebben ze immers al 10 miljoen euro in gestort. De rechter heeft een ander idee. Het zou de banken „sieren” als ze dit zelf zouden betalen. Maar haar idee slaat niet aan. „Nou ja, niet alles wat u doet hoeft u te sieren natuurlijk.”

Curatoren en financiers blijven benadrukken dat ze heel „constructief” samenwerken. Ze hebben voortdurend contact, e-mailen aan de lopende band en hebben laatst nog gezellig samen geluncht, in Berlijn.

Dus tegen het eind van de zitting probeert de rechter met de twee kampen tot een compromis te komen. Tevergeefs: de curatoren hebben er geen vertrouwen in. De rechter moet toch officieel uitspraak doen. Dat doet ze op vrijdag 18 december.