Sentimenten, humor en spanning in joods New York

Een bejaarde weduwnaar krijgt ongevraagd bezoek van een jongeman die bij wijze van taakstraf thuiszorg komt verlenen. Maar de oude man is een argwanende, ietwat excentrieke kluizenaar die niet van zulke hulp gediend is. Tot er natuurlijk toch toenadering ontstaat – en ten slotte blijken ze zelfs verrassende tegenpolen te zijn: de één als vader die zijn kind heeft verstoten, de ander als een door zijn vader verstoten kind.

Aldus de kundig geconstrueerde intrige van het uit 1996 daterende Broadway-succes Op bezoek bij meneer Green van de Amerikaanse toneelschrijver Jeff Baron, dat nu in een Nederlandse versie wordt vertolkt door Bram van der Vlugt en Oren Schrijver, nadat John Kraaijkamp en Dirk Zeelenberg het hier al in 1999 hadden gespeeld.

Ook toen bleek al dat Baron niet vies is van enig Broadway-sentiment, inclusief een hoopvolle slotscène. En dat de couleur locale van joods New York essentieel is voor dit stuk. Zonder de orthodox-joodse wetten die door de oude man halsstarrig worden nageleefd, zou dit drama niet kunnen bestaan. Men zou van deze twee mannen niet ongestraft Nederlandse toneelfiguren kunnen maken.

Op een volgestouwd toneel, dat de benauwenis oproept van Greens armoedige appartementje, spelen Van der Vlugt en Schrijver een traditioneel ogende, sterk ingeleefde voorstelling op de vierkante millimeter, waarin regisseur Bruun Kuijt de spanning vaardig opvoert. Hij laat beladen stiltes vallen zonder het looiig te maken. Bovendien is het locale idioom van het origineel effectief overgebracht in een nieuwe, levendige vertaling van comedian Raoul Heertje. Waardoor ook de wrange grappen precies raak zijn gebleven.