Financiers Imtech dagen curatoren voor de rechter

Curatoren van Imtech weigeren financiers meer invloed te geven op de faillissementsafwikkeling.

Een bezoeker op de kijkdag voor een boedelveiling van Imtech.

De financiers en de curatoren van Imtech hebben weer ruzie. Vanmiddag staan ze tegenover elkaar in de Rotterdamse rechtbank. De financiers – banken en obligatiehouders – van het failliete installatiebedrijf willen meer invloed op de curatoren en proberen dat af te dwingen via de rechter.

De financiers willen een speciaal clubje oprichten dat de curatoren advies mag geven en informatie van ze op kan eisen, een ‘crediteurencommissie’. Maar de curatoren van Imtech, Jeroen Princen van Ploum Lodder Princen en Paul Peters van AKD, weigeren. Daarom stappen de veertig financiers, vertegenwoordigd door Rabobank, naar de rechter.

Die moet nu beslissen. Een crediteurencommissie is wel vaker opgericht in Nederland, bijvoorbeeld in de faillissementen van bank DSB en telecombedrijf KPNQwest. Maar het is zeker niet de standaard. Net als de slechte relatie tussen curatoren en banken van Imtech. Al één dag na het faillissement mopperde Princen op tv dat de banken rekeningen blokkeerden. Op de curatoren was kritiek dat ze wel heel veel geld voor zichzelf reserveerden om onderzoek te doen.

De belangen zijn groot. Het faillissement van Imtech is een van de grootste in decennia. Het bedrijf met 3,9 miljard euro omzet en 22.000 werknemers ging in augustus ten onder aan fraude en geldgebrek. De banken hadden ruim 700 miljoen euro in Imtech zitten. Dat geld is nog lang niet terugverdiend met de verkoop van bedrijfsonderdelen.

Fouten in het verslag

Wat willen de banken? Een crediteurencommissie kan „als klankbord voor de curator fungeren”, schrijven ze in hun verzoekschrift. Zo kunnen de curatoren makkelijk gebruik maken van hun „deskundigheid”. De curatoren hebben immers te maken met „zeer complexe vraagstukken” die „zonder de nodige achtergrondkennis moeilijk te doorgronden” zijn.

Om aan te tonen dat de curatoren wel wat hulp kunnen gebruiken, hebben de banken een opsomming bijgevoegd van alle fouten die de curatoren in hun eerste faillissementsverslag hebben gezet. Zo hebben de curatoren zich volgens de banken vergist in begrippen enterprise value en equity value, noemen ze een Zweedse manager per abuis Noors en halen ze data en bedragen door de war.

Maar de banken willen niet alleen hulp bieden. Een crediteurencommissie heeft macht: ze heeft adviesrecht én toegang tot alle informatie in het faillissementsdossier. Zo hebben de banken direct inzicht in hoe de curatoren hun boedelkrediet van 10 miljoen euro – geld dat ze kregen van de banken – besteden. Doen ze daar wel nuttige dingen mee?

De financiers vinden het logisch dat zij hier iets over te zeggen hebben. De curatoren werken immers vooral voor hén, verreweg de grootste schuldeisers. Naast henzelf mogen ook VolkerWessels in de commissie, die met Imtech de Noord/Zuidlijn bouwde, en een vertegenwoordiger van de werknemers.

Gevoelige informatie

De curatoren verzetten zich tegen zo’n clubje. In het dossier zit gevoelige informatie. Princen en Peters doen onderzoek naar de rechtmatigheid van zekerheden, de rechten die banken hadden op bezit van Imtech als het mis zou gaan. Daar ligt een belangenconflict op de loer. Er vallen uiteraard afspraken te maken over wie welke informatie krijgt, zeggen de financiers. Maar die afspraken zijn niet glashelder. Zo mogen leden van de crediteurencommissie zelf beslissen òf er een belangenconflict is. Allemaal gedoe waar „negatieve energie” in gaat zitten, schrijft Peters in een brief aan de financiers.

En dan al dat extra werk. Een crediteurencommissie kan vergaderingen uitroepen en stukken opvragen en de curatoren moeten alles notuleren in het Nederlands én Engels. Bovendien: alle bedrijfsonderdelen van Imtech zijn al verkocht – behalve de kunstcollectie. Moet de crediteurencommissie dáár dan advies over geven? Dat is aan de rechter.