Brieven

Hypocriete liedkeuzes

Imagine all the people, zolang ze geen vluchteling zijn.

O, wat was het toch een mooi filmpje: de pianist die op de stoep van het Bataclan theater in Parijs zijn piano (mét peaceteken) had neergezet om een ode te brengen aan de slachtoffers van de aanslagen de dag ervoor. Hij speelde een instrumentale versie van John Lennons Imagine en het nummer vatte precies samen wat iedereen dacht: wat zou het toch mooi zijn om te leven in een wereld zonder haat en geweld, met „nothing to kill or die for / no religion, too”.

En ook al zo mooi: mensen gingen na oproepen op sociale media massaal naar de stembus van de Top 2000 om in die verkiezing op Imagine te stemmen. Met succes, want vrijdagavond werd bekend dat het nummer voor het eerst de toppositie in de ranglijst heeft veroverd.

Maar heeft ook maar iemand een keertje goed naar de tekst geluisterd? Bijvoorbeeld naar „Imagine there’s no countries / It isn’t hard to do”. Of naar „Imagine all the people / Sharing all the world”. Maar terwijl dit nummer door een recordaantal mensen op nummer één in de Top 2000 is gezet, stemt 70 procent in een opiniepeiling van Maurice de Hond vóór het sluiten van de Europese binnengrenzen. Veel hypocrieter wordt het niet. Eerst roepen dat de grenzen dicht moeten en dat er geen vluchteling meer Nederland binnen moet komen, en vervolgens massaal kwijlen over een nummer waar precies het tegenovergestelde ideaal wordt gepresenteerd. Als we dan toch naar de Top 2000 kijken, was er niet ook ‘plenty of room in the Hotel California’? Met een beetje fantasie kun je zelfs in Bohemian Rhapsody’s ‘spare him his life from this monstrosity’ een humanere boodschap vinden dan die van een groot deel van de Nederlanders.

Misschien had punkrockband Green Day bovenaan moeten staan, met hun nummer F.O.D. (Fuck Off and Die). De songtekst: ‘I’m taking pride / In telling you to fuck off and die.

Als je naar de publieke opinie over vluchtelingen kijkt, komt dat een stuk meer in de buurt.

Woordhoek

De chemie van radicalen

Het artikel van Ewoud Sanders in Woordhoek (26/11) over radicalen herinnerde mij aan mijn scheikundelessen.

In de oude Winkler Prins Encyclopaedie van 1949 staat onder het lemma ‘radicalen’: „brokstukken van moleculen, meestal zeer onbestendig en daardoor van korte levensduur”. Ook van toepassing op nogal wat van die andere radicalen die Sanders op het oog had.

J.F.Meeder

Correcties en aanvullingen

Hitlers sterfdag

In Adolf Hitlers onvermijdelijke reïncarnatie als tv-komiek (25/11, p. C3) staat per abuis dat Hitler in april 1944 stierf. Dat moet 1945 zijn.

Frans Weisglas

In de rubriek Over de Haag (27/11, p. 8) is de naam van oud-Kamervoorzitter Frans Weisglas verkeerd geschreven. Het is Weisglas, niet Weisglasz.

Bezoek Porosjenko

In het interview ‘Oekraïne verdedigt ook Europa’s vrijheid’ (26/11, p. 10/11) met president Porosjenko van Oekraïne staat dat hij na Leonid Koetsjma in 1997 het tweede Oekraïense staatshoofd is dat Nederland bezoekt. Dat is onjuist. In 2006 bezocht Viktor Joesjtsjenko ook Nederland.

Bert Keizer

Bij het artikel Geef liever een hand dan een pil (28/11, p. O&D 8/9) van Bert Keizer is de verkeerde auteursfoto geplaatst. De goede foto staat hiernaast.