Volle breedte van Suriname klinkt op Brasa Dei Festival

Hiephiephiephiep! De Surinaamse jubelkreet klonk zondag vaak op het Brasa Dei Festival in Utrecht. Eerst bij de kasekoband in de foyer, later bij de traditionals en levensliedjes van Dana Fung Loy, vervolgens bij de jazz van Denise Jannah. Zo breed als de Surinaamse muziek is - van Javaans tot Creools - zo weinig klinkt die op mainstream podia. Alleen daarom al was deze dag in TivoliVredenburg een mijlpaal.

Lees ook: Feest van Surinaamse muziek

Vlak na de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975 werd Brasa Dei jaarlijks groots gevierd in de Jaarbeurshallen, maar die aantallen werden bij deze nieuwe editie bepaald niet gehaald. Verdeeld over vijf zalen was het iets te ambitieus van opzet, waardoor sommige zalen beschamend leeg bleven. Soms terecht, het jonge talent was niet altijd gewend aan grotere zalen. Bij anderen, zoals de jonge violist Yannick Hiwat, was het eeuwig zonde. Hij barst van de ideeën die hij improviserend en vaak solo met een loopstation uitvoert. Indrukwekkend was zijn ode aan de ramp van slavenschip De Leusden.

Lees ook: Suriname 40 jaar onafhankelijk: reden tot feest?

Ook betoverend, en gelukkig iets beter bezocht, waren de a capella-versies van traditionele afro-Surinaamse spirituals door Black Harmony. Tijdens het avondprogramma, met bekende namen als Kenny B, Fra Fra Sound en Mitchell Brunings (bekend van The Voice), was al niet veel drukker. Een zaal minder zou het festival een stuk intiemer maken. Maar het gaf de vele vrouwen in traditionele kledij wel ruimte om te flaneren, het was tenslotte een feestdag: hiephiephiephiep!