In PSV huist kracht voor de strijd op drie fronten

Met het duel in Manchester nog in de benen, gaf PSV een vlekkeloos optreden tegen AZ (3-0). Een trendy ploeg, naar internationale maatstaven.

PSV-spits Luuk de Jong in duel met Derrick Luckassen van AZ. De verdediger van de ploeg uit Alkmaar krijgt later de rode kaart wegens slaan. Foto OLAF KRAAK/ANP

Heerenveen-coach Foppe de Haan kan, zo bleek dit weekend, vol schieten van puur voetbalgenot. Bij Phillip Cocu bleven gisteren de zakdoekjes in de broekzak. Hij was zeer tevreden over „het gevarieerde aanvalsspel” van zijn PSV tegen AZ (3-0), zei hij gisteravond. „De bedoeling was via de rechterkant zoveel mogelijk doorkomen.” Dat lukte. En ook „uit de uitvoering van standaardsituaties hebben we rendement gehaald”.

Afgemeten woorden na een bewogen week waarin PSV van het gelijkspel vorige week bij Willem II (2-2) via de als heroïsch geduide 0-0 tegen Manchester United gisteravond laveerde naar een fraai slotakkoord. Na de midweekse krachttoer in het strijdperk Old Trafford presenteerde de Eindhovense ploeg zich voor eigen publiek met een vlekkeloos optreden.

De hoofdvraag – hoe verteer je zo’n duel met United? – werd al binnen een kwartier beantwoord met een tussenstand van 2-0. Eigen doelpunt Derrick Luckassen van AZ, daarna spits Luuk de Jong met het hoofd uit een assist van de ontketende back Joshua Brenet. Vlak voor rust was het opnieuw De Jong met zijn dertiende van het seizoen, nu op aangeven van Gaston Pereiro. Ruststand 3-0, tevens eindstand. AZ, dat ook Europees speelde maar faalde, was een willoze prooi en PSV buitte dat een helft lang meedogenloos uit. „We zaten er agressief en kort op”, analyseerde Cocu. Volwassen goals, alles volgens plan. Een corner, een aanval over rechts, een aanval over links. Het had meer moeten zijn, het had effectiever gekund, het had 6-0 moeten zijn. Ach.

Vier dagen na de 0-0 tegen United, alom bejubeld in de tijd dat het Nederlandse voetbal afglijdt, toonde PSV zich tegen AZ opnieuw okselfris. Louis van Gaal had, zo bekende hij dit weekend, twee dagen niet kunnen trainen met zijn ploeg, zijn stroeve United. Zo zwaar was de wedstrijd tegen PSV geweest. Cocu zei gisteren: „Wij zijn gewoon weer begonnen vrijdag.” Tuurlijk had het beteugelen van United krachten gekost, maar zeker ook krachten losgemaakt. „Ik heb de fysieke gegevens gezien, het heeft veel gevergd van de spelers, veel meters, hoge snelheid, intensiteit. Maar daar moet je niet te veel de nadruk op leggen. We hebben ook een goed gevoel meegenomen, veel vertrouwen. Dan voel je de vermoeidheid ook minder.”

Standvastige lieden

Duidelijk is dat er veel power huist in PSV: dynamiek, drive en voetbal om zo nu en dan de vingers bij af te likken. Opkomende backs, naar binnen trekkende vleugelspelers, zeer trendy allemaal. En geheel tegen de heersende analyse in dat ‘wij’ (Nederlands clubvoetbal en Oranje) internationaal in fysiek opzicht tekortschieten, formeerde het management van PSV juist een vitale, zelfs doorgewinterde ploeg met standvastige lieden.

De duelkracht van de kaalgeschoren Jorrit Hendrix (20) is fenomenaal en zijn directe tegenstander Joris van Overeem, 21-jarig spelmakertje van AZ, werd op één moment vroeg in de wedstrijd gisteren kiezelhard over de zijlijn gewerkt – nog net niet tegen de boarding. Of bekijk de borstkas van spits De Jong, waarop ballen dood neervallen. IJzersterke kopper ook. Andres Guardado, als altijd dicterend. Davy Pröpper, na zijn overgang van Vitesse moeiteloos aanpikkend en sturend in de passing. En wie heeft het nog over de keerzijde van benenbreker Hector Moreno? Goed om erbij te hebben, zo’n vent.

De volwassen selectie is met zorg samengesteld, na een pijnlijke ervaring met een jeugdig team twee seizoenen geleden onder Cocu. Welnu: PSV trok onder meer Moreno (27), Maxime Lestienne (23) en Pröpper (24) aan, het seizoen daarvoor Guardado (nu 29) en De Jong (nu 25). Échte versterkingen, allemaal al wat gezien van de wereld. Elders gerijpt, naadloos in te voegen. Want technisch manager Marcel Brands heeft maar één verklaring voor het falen van Nederlandse clubs in Europa, en dat is de jeugdigheid. „Niet omdat we niet kunnen voetballen, of geen mentaliteit hebben, maar alleen omdat we ontzettend jong zijn.”

Zo niet PSV. Inmiddels zijn de vorig seizoen uitgesproken woorden van de toen net nieuwe algemeen directeur Toon Gerbrands – „binnen vier jaar een keer overwinteren in de Champions League” – al haast geen grootspraak meer.

Gedroomde linkerflank

PSV heeft op 8 december tegen CSKA Moskou de achtste finales voor het grijpen. Cocu kan zich bovendien verheugen op de terugkeer van zijn gedroomde linkerflank met Jetro Willems (mogelijk pas na de winterstop) en Lestienne (komende maand na een periode van rouwverwerking). Alles te winnen, veel te verliezen ook.

Zijn selectie heeft het zware herfstprogramma redelijk doorstaan en staat derde, op vier punten van Ajax (uitgebekerd en zo goed als klaar in de Europa League) en één punt van Feyenoord (speelt niet Europees). Onderlinge duels tegen de titelfavorieten werden gewonnen: de ploeg staat er als het moet. Maar tegen de kleintjes word je kampioen, heet het: wat dat betreft moet het klaar zijn met het vergooien van een voorsprong clubs als ADO, Excelsior, Willem II, weet Cocu.

PSV strijdt nog op drie fronten en daar heeft het een elftal naar, na jaren waarbij uitgebalanceerd en PSV verre van synoniem waren.