Een mooie groep gasten, die nog wel wat moet leren

Nederland domineert nog niet in de Hockey World League, maar haalt wel punten binnen. Bondscoach Max Caldas is tevreden met de ontwikkeling.

Joep de Mol (rechts) in duel met Diego Ignacio Paz tijdens de wedstrijd tussen Nederland en Argentinië.

Direct na de wedstrijd tegen Argentinië stroomden de berichtjes binnen op de mobiele telefoons van de Nederlandse hockeyers. Vanuit Australië complimenteerde Robbert Kemperman zijn ploegmaten in India met de benauwde overwinning (3-2), Rogier Hofman en Sander de Wijn deden dat vanuit Nederland. Zo ziet bondscoach Max Caldas het graag: wie het hoogste wil bereiken zal eerst als eenheid moeten opereren.

Mede door de afwezigheid van het bepalende trio bij de finaleronde van de Hockey World League valt op het spel van het Nederlands elftal nog van alles aan te merken. Maar Caldas is, een klein jaar voor de Spelen in Rio, tevreden met de ontwikkeling van zijn team. Zaterdagavond, in Raipur, wezen vrijwel alle statistieken in het voordeel van Argentinië – balbezit, strafcorners, kansen en cirkelpenetraties – op één na: dankzij een sprankelend begin en drie fraaie veldgoals in de eerste helft waren de drie punten voor Nederland.

„We moeten nog steeds leren wat nodig is om onder alle omstandigheden te kunnen winnen”, zegt Caldas in Raipur, waar zijn ploeg de laatste grote test ondergaat voor de Spelen. Dus ook als Nederland ver op eigen helft wordt teruggedrukt, zoals zaterdag gebeurde tegen de Argentijnen, de nummer vijf van de wereldranglijst.

Caldas blijft kritisch

Na de treffers van Thierry Brinkman, Seve van Ass en Roel Bovendeert (3-0) gaf Nederland zijn riante voorsprong bijna uit handen. Maar de Argentijnse productie werd tot stilstand gedwongen. „Ik ben blij dat dit is gebeurd”, zegt Caldas dan. „Na een heel goed begin werden we te passief. De spelers hadden het gevoel dat de wedstrijd in de pocket zat, maar we herstelden ons net op tijd. Dat we het samen klaren is een ongelooflijk belangrijke ervaring.”

Caldas blijft niet voor niets kritisch. Afgelopen zomer weigerde hij ook mee te gaan in de euforische sfeer die ontstond na die magistrale show in de EK-finale tegen aartsrivaal Duitsland (6-1), in Londen. „We moeten niet zo hoog van de toren blazen na één titel, want we weten nog steeds niet hoe we onder alle omstandigheden kunnen winnen. De afgelopen vijftien jaar hebben we maar één keer iets groots gewonnen”, zegt hij, doelend op de laatste olympische titel, in 2000 in Sydney.

Mede door zijn ingrijpen onderging de mannenploeg een ware gedaanteverwisseling, sinds hij ruim een jaar geleden het roer overnam van Paul van Ass, vooral op het mentale vlak. De geboren Argentijn, eerder zo succesvol met de Nederlandse vrouwen, bouwde vanaf dag één aan een verbeterd topsportklimaat bij de mannen, ging de negativiteit binnen de groep te lijf en dwong de spelers zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun prestaties.

En hij leerde zijn ploeg dat resultaten heilig zijn. Frivool en aanvallend hockey, de Hollandse school; allemaal prachtig, maar uiteindelijk telt na al die jaren hard werken maar één ding in de topsport en dat is de gouden medaille. „Ongeacht de uitslagen zijn we een bepaalde weg ingeslagen”, zegt aanvoerder Robert van der Horst, die vandaag zijn 250ste interland, de laatste groepswedstrijd tegen India, speelt. „Dat voelt ongelooflijk krachtig. De winst op het EK heeft daar zeker een boost aan gegeven. We hebben een mooie groep gasten bij elkaar.”

Concurrentie vergroten

Caldas grijpt de finales van de World League aan om een aantal van zijn ervaren spelers rust te geven en enkele nieuwe spelers te testen, zoals Bjorn Kellerman, ploeggenoot van Kemperman en De Wijn bij Kampong. Ook dat hoort bij de ontwikkeling van zijn ploeg: de concurrentie vergroten en de vijver waaruit hij kan kiezen vergroten.

Maar vrijdag tegen Duitsland (0-0) en zaterdag tegen Argentinië bleek wel hoezeer de ervaren as in zijn elftal wordt gemist in India. „Natuurlijk merk je dat die drie er niet bij zijn”, zegt Caldas. „Maar dat is een bewuste keuze geweest. Dit toernooi geeft andere spelers de kans te acteren als leiders. Daar wordt iedereen beter van.”