Politiek incorrecte grappen over slavernij en jihadi’s

Twee nieuwe Netflix-series snijden op komische wijze serieuze thema’s aan, zoals slavernij en racisme.

Wat betekent het voor iemand met een donkere huid om te leven in een blanke wereld? Terwijl er in Nederland wordt gediscussieerd over rassenkwesties en de antiracismestrijd – het debat laaide recent weer op na aanleiding van #blacktwitter – komt Netflix met twee comedyseries over deze thematiek.

In Master of None jaagt de 30-jarige Dev, gespeeld door stand-up comedian Aziz Ansari (Parks and Recreation), in New York een carrière als acteur na. Terwijl hij de ene na de andere auditie afrent, discussieert hij tussendoor met zijn vrienden – de blanke hipster Arnold, de Aziatische Brian en de zwarte lesbienne Denise – over racisme, seksisme en andere kwesties.

De discussies, die soms tot in details gaan, zijn gebaseerd op de persoonlijke zienswijze van Ansari en gaan over de beperkte winst van het feminisme (vrouwen zijn meer dan mannen slachtoffer van seksuele opmerkingen op Instagram) en de problemen tussen migrantenouders en hun ‘verwesterde’ kinderen. Het resultaat is een charmante comedy waar op een sarcastische, luchtige wijze – ook al zijn sommige conclusies nogal belerend – grote thema’s worden aangesneden.

Slavernij? Nee, helperism

Harder van toon is de nieuwe comedyshow W/Bob & David die sinds deze week bij Netflix te zien is. In deze vierdelige satirische show (hetzelfde duo maakte zeventien jaar eerder een vergelijkbare show voor HBO) spelen acteur en komiek Bob Odenkirk (Better Call Saul) en komiek David Cross (Arrested Development) diverse rollen in melige, Monty Pythonachtige sketches over een tijdmachine, een tv-rechter en een geflipte eigenaar van een stomerij.

Er worden flink wat politiek incorrecte grappen gemaakt over slavernij, joden en jihadi’s. Zo schiet er een reclame langs over een kosjere Kalkoen-Jezus die joden tijdens pesach kunnen bestellen en wordt in een fictief praatprogramma een filmregisseur geïnterviewd over Better Roots – zijn speelfilm over ‘een donkere episode uit de geschiedenis’. Zodra de presentatrice het woord ‘slavernij’ in de mond neemt, schiet de regisseur in een stuip en benadrukt dat de beladen term moet worden vervangen door het woord ‘helperism’. „Want dat is wat deze mensen deden: ze hebben geholpen het land op te bouwen.”

Ook een martelscène uit Twelve Years a Slave wordt nagespeeld waarbij, onder het geven van zweepslagen aan een ‘helper’, een discussie ontstaat tussen de slavenhouder en zijn hulpje of er wel een goede gebruiksaanwijzing bij de zweep zit.

Politiek incorrect, maar het werkt. Zelfs in Amerika, waar al langer de traditie bestaat om kwesties als ras en geloof in satirische programma’s op de hak te nemen. Denk aan Eddie Murphy, Unbreakable Kimmy Schmidt of Saturday Night Live. In het land van immigranten wordt heel wat afgelachen.