Column

Je corebusiness? Lekker van afblijven

Wekelijks rekent Japke-d. Bouma af met jeukwoorden op kantoor.

Je zou het misschien niet zeggen als je er je kroket zit te eten, je nagels zit te knippen of de stukjes brood uit je toetsenbord schudt, maar ergens tussen de kapotte printers, de saaie PowerPoints en de niezende collega’s ligt de ‘corebusiness’ van je bedrijf. Tenminste, dat hoor je vaak op seminars. De ‘corebusiness’ is hartstikke belangrijk, vinden ze daar, en elk bedrijf moet hem „definiëren”, „haarscherp” of „helder” krijgen – alledrie mag ook – omdat je anders „de regie kwijtraakt” en je „leidende positie verspeelt”.

Weken, jaren, maanden zijn ze er soms mee bezig, al die bedrijven, met het formuleren van hun corebusiness – het kan een enorme zoektocht zijn, las ik op een managementsite. Sterker nog: „door de waan van de dag vergeten we soms wie we werkelijk zijn en wat onze corebusiness is”. Het blijkt bijvoorbeeld dat je zo veel dingen kan „outsourcen” dat je hele corebusiness verschrompelt en je „zicht op je primaire proces verdwijnt”.

Ik kwam ook een website tegen met een appelklokhuis. Die hebben een heldere corebusiness, appels. Als bedrijf kan dat ook, was de boodschap. Als je maar „focust op je kracht, tijdig anticipeert op je persoonlijke signalen, goed kijkt naar je toegevoegde waarde en veel strategische stappen zet indien nodig”.

Jongens, hou eens op. Hoe moeilijk kan het zijn om je corebusiness te definiëren. Dat is toch gewoon waar je je geld mee verdient? Dus: ‘spullen verkopen’, ‘rioleringen repareren’ of ‘net doen of je ergens verstand van hebt en daarvoor heel veel geld vragen’. Heb je ooit een begrafenisondernemer of een bakker zijn corebusiness horen uitleggen?

Een corebusiness formuleren, dat is voor mensen met een fopbaan. Voor ‘senior external process division managers’, die op feestjes nooit precies kunnen uitleggen wat ze doen. Dat soort mensen zit op heidagen achter flipovers „mission statements” te verzinnen met „empowerment”, „synergie” en „faciliteren” erin, en voor je het weet ga je die zitten lezen.

Dan dacht je dat je een krantje aan het maken was of een website, ik noem nu maar iets hoor, maar dan schrijven zij dat je „branded content specialist” bent en „proactief bezig met het maken van dedicated content voor verschillende platformen om relevant te blijven in een steeds veranderend medialandschap”.

De corebusiness? Ik zou zeggen: denk er niet te veel over na, anders word je misselijk. Het is ook gewoon niet gezond, al dat navelstaren. Maar het is ook gevaarlijk, om op zoek te gaan naar je kern. Ja, het eerste stukje, dat is nog wel spannend. Met z’n allen in een onderzeeër en dan koffie, broodjes en wodka mee. Maar hoe dichter je bij het middelpunt komt, hoe heter het wordt. Kijk naar de zon, de aarde, of neem de dwergen uit de Tolkien-trilogie: die groeven zo diep mogelijk. Maar toen kwamen ze trollen tegen en balroggen, en gingen ze er allemaal aan.

Ik zou daarom zeggen: blijf liever een beetje weg bij de kern. Zoom liever uit en voel je vrij in de stratosfeer. De corebusiness is als een hart: krachtig, de motor, het belangrijkste wat je hebt, zeker. Maar om het te te laten kloppen moet je er niet te veel in peuren.