Fjord: allerliefst en allemansvriend

Fjord is niet de naam van een Scandinavisch restaurant. De keuken laat zich sowieso moeilijk benoemen: er staat sashimi op de kaart, maar ook bouillabaisse, vitello tonato, rib-eye uit Australië en entrecote uit de Betuwe. Maar geen gravad lax dus.

Het restaurant is gevestigd in gebouw De Coopvaert aan de Blaak en Plein 1940: als je aan het raam zit, heb je uitzicht op het beeld De Verwoeste Stad van Ossip Zadkine. Ik was er op maandag voor een lunchafspraak, er zat bijna niemand in de zaak. Ik at de sashimi van tonijn (€ 7), geserveerd met wasabi en sojasaus en de wagyuburger ( € 13) die tussen een ruimbemeten broodje zat, mijn tafelgenoot nam de mosterdsoep (€ 6) en de lamscarré (€ 15).

Ik was nieuwsgierig naar het gehakte wagyuvlees. Dat ging schuil onder een plak gesmolten kaas en tomaatcompote, waardoor de smaak ervan op de achtergrond raakte. Over het lam hoorde ik vanaf de overkant van de tafel goede berichten.

Voor een stukje over Fjord had ik niet genoeg, vond ik. Daarom belde ik om te reserveren voor zaterdagavond, maar toen konden we alleen laat terecht, wat ons niet uitkwam. Op zondagavond was het rustig toen we arriveerden, maar werd het allengs drukker.

Oesters

We deelden eerst een half dozijn gillardeau-oesters (€ 18). Die waren top, lekker vet en vol van smaak. Mijn vrouw nam daarna de kreeftensoep (€ 9) en de bavette (€ 16), ikzelf wilde nog steeds wagyu proeven en koos daarom de carpaccio (€ 12), als hoofdgerecht de tarbot (€ 18).

De kreeftensoep was waterig, oordeelde mijn vrouw, maar over het vlees was zij goed te spreken: mooi rood van binnen.

Net als eerder in de week de hamburger, was ook de carpaccio bedolven onder kaas. In dit geval geraspte parmezaan. Van de truffeldressing heb ik niets geproefd, wellicht door de overdosis kappertjes en pijnboompitten. Het vlees was in orde, al bleef ook nu de smaak op de achtergrond. De tarbot was goed gebakken, maar wat jammer dat de als saus bedoelde bisque het bovenliggende vel bedekte zodat er, toen ik de vis omdraaide, weinig meer van over was.

Enigszins anoniem

Misschien hoort het bij het type restaurant – enigszins anoniem, een allemansvriend – dat de smaken zo weinig uitgesproken zijn. Daar is nog veel te winnen, een kwestie van keuzes maken, scherper focussen. Aan de bediening ligt het niet, die is allerliefst.