Terreur begrijpen begint bij seks

Deze krant plaatste dinsdag een schokkend interview met Sjef van Gennip, directeur van de Reclassering, die tientallen terrorismeverdachten ‘begeleidt’. Schokkend was vooral dat men bij justitie blijkbaar nog precies hetzelfde over jihadisten denkt als na de moord op Van Gogh: ze zijn vooral erg eenzaam en hebben psychologische behandeling nodig. Volgens toenmalig justitieminister Piet Hein Donner gold dat ook voor de ‘eenzame gek’ Mohammed B., hoe stellig die zelf ook verklaarde dat hij maar één beweegreden had: ‘Geloof.’

Zelfs als je radicalisme als ziekte wilt zien, blijft het óók een wereldbeeld, en daar hoor je nog te weinig over, terwijl de wereldbeelden van uiteenlopende terroristen, van Anders Breivik tot radicale Syriëgangers, juist veelzeggende overeenkomsten vertonen. Wie terroristen wil begrijpen, moet denk ik beginnen bij seks. In zijn manifest ‘2083’ raakt Breivik niet uitgepraat over dit onderwerp. Zijn halfzus zou het met vijftien Chippendalestrippers gedaan hebben, zijn moeder was een slet, zijn naaste vrienden neukten er maar op los… iedereen was ten prooi aan: ‘the complete breakdown of our once great ethical standards’.

Ook bij de islamitische terreur zie je die afschuw van promiscuïteit, en een hang naar extreem hoge zedelijkheid en zuiverheid. Zowel Breivik als de jihadist keert zich tegen de vrijheid, de decadentie – zie de doelwitten in Parijs – en plaatst daar een radicale onvrijheid tegenover, namelijk een toestand waarin hij zijn vrije wil opgeeft en alleen nog maar executeur en strijder is in handen van grotere machten, die uiteindelijk, ooit, een zuivere, paradijselijke wereld zullen stichten of terugbrengen.

Je zou meer kunnen kijken naar wat terroristen van alle groeperingen met elkaar delen dan je blind te staren op de tegenstelling tussen de gematigde en de radicale islam. Wat alle ideologisch-geïnspireerde terroristen delen is die afkeer van vrijheid. Misschien willen ze de bijkomende verantwoordelijkheid niet nemen, voor hun eigen levens en voor de wereld om hen heen. Als de vrijheid en de vrije wil verdwijnen, heeft niemand immers meer ergens schuld aan.

Zo menen die terroristen tot een paradijselijk soort onschuld terug te keren: ‘our once great ethical standards’. Ze verlangen naar een archaïsche, bijna dierlijk onschuldige toestand, die voor het Animal Liberation Front immers ook een vanzelfsprekende legitimatie zijn om bommen te leggen.

Laten we onder ogen zien dat terrorisme in de kern om ethiek draait. Daarover zullen we in gesprek moeten. Wat is toch die obsessie met maagdelijkheid in de islamitische cultuur? Vinden ze westerse vrouwen werkelijk stuk voor stuk sletten? Ik hoorde dat veel Nederlandse moslimastudentes het alcoholgebruik van hun medestudenten extreem schokkend vinden, alsof ze elk weekend heroïne spuiten. Dat is beeldvorming waar je het over moet hebben. Het liefst vóórdat iemand uit naam van hun Allah het vuur opent op een bunker vol sletten en junks.