Legendes zijn hier nooit ver weg

Willem II was een te grote horde, maar op Old Trafford behaalde PSV een punt. Mede dankzij Joshua Brenet, een rommelige linksback die juist in grote wedstrijden uitblinkt.

Memphis Depay van Manchester United loopt zich vrij in de wedstrijd tegen PSV, die eindigde in 0-0. Britse tabloids vanmorgen: ‘Hij deed zijn best tegen zijn oude club, maar niets lukte.’ Foto Olaf Kraak/ANP

In de spelonken van Old Trafford lacht Joshua Brenet zijn gouden tand bloot. De verdediger van PSV zit erdoorheen, maar als het even kon, had hij de wedstrijd tegen Manchester United graag willen herbeleven. Brenet: „Hier doe je het allemaal voor. Van die namen als Wayne Rooney, daar speel je normaal alleen tegen op de Playstation. Het mooiste aan de avond? De PSV-fans. Ze zijn helemaal naar Engeland gekomen om ons te steunen. Zij leven hetzelfde voor het voetbal als wij.”

Vanaf Schiphol is Manchester een klein uur vliegen, maar voor de speler moet het hebben gevoeld alsof de supporters niet de Noordzee maar de Atlantische oceaan hadden overgestoken. 3.300 van hen zongen onophoudelijk en waren getuige van een memorabel duel waarin de linksback een al net zo memorabele rol speelde.

Onbevreesd stormde hij langs de duizelingwekkend hoge Sir Alex Ferguson Stand, gadegeslagen door verraste Engelsen. Waren zulke rushes op Old Trafford niet alleen voorbehouden aan Sir Stanley Matthews, George Best en Ryan Giggs? Toch zeker niet aan een Limburgse prof die al jaren wordt achtervolgd door twijfels.

Aan zijn sociale vaardigheden ligt het niet. Brenet is een vriendelijke jongen, die ontwapenend antwoord geeft. Maar toch, als er één speler is die geregeld wordt bespot in Eindhoven, is hij het. Een meer rommelige dan degelijke voetballer, die nooit de indruk wekt dat hij zijn tegenstander volledig onder controle heeft.

Hij klapt niet dicht op Old Trafford

Het huidige seizoen was nog maar één duel onderweg en de critici roerden zich. Brenet, die tegen ADO continu voorbij werd gelopen door Ruben Schaken, was als een dissonant in de kampioensploeg van PSV. Opvallend was dan ook dat hij enkele maanden later het selectiebeleid van de bondscoach zou kraken. Brenet vond het vreemd dat Danny Blind sommige spelers al na drie aardige duels opriep. Hij vond Blind meer een Ajax-man.

De kritiek op zijn spel doet de speler weinig. Luisteren doet hij alleen naar trainer Phillip Cocu en die hield vertrouwen in hem. Zoals iedere andere speler, probeert de vervanger van de langdurige geblesseerde Jetro Willems dat vertrouwen terug te betalen.

Het merkwaardige aan hem is alleen dat hij dat doet op de meest onverwachte momenten. Anders gezegd: in de Champions League. Eerder al in de thuiswedstrijd tegen Manchester United, later thuis tegen Wolfsburg en gisteren in Manchester. „Ja, wat moet ik daarop antwoorden”, zegt Brenet. „Ik heb mijn eigen spel gespeeld. Ik ben geen speler die snel dichtklapt in een stadion als Old Trafford.”

Het had wel gekund. Toen gisteren na een paar minuten overal telefoonlampjes werden ontstoken, werd eens te meer duidelijk dat legendes in dit stadion nooit ver weg zijn. Het was een eerbetoon aan George Best. Precies tien jaar geleden overleed de rebelse Noord-Ier, maar laat zijn naam vallen in een pub rondom het stadion en zestigers vertellen verhalen over hem alsof hij zich gisteren nog ontdeed van meedogenloze verdedigers.

Daar waar Best later werd opgevolgd door Cantona en Beckham, maakten meer dan 70.000 United-fans gisteren kennis met namen als Brenet, Bruma, Hendrix en Locadia. Jongens voor wie Willem II zaterdag een te grote horde was, maar die tegen United op manmoedige wijze de toppen van hun kunnen bereikten. Achteraf gezien had er misschien wel meer in gezeten, zei Cocu. Inderdaad, zijn spelers waren soms dichterbij het winnende doelpunt dan ze mogelijk zelf hebben vermoed.

Genieten, zo lang het nog kan

De ommekeer in het veld kwam misschien wel voort uit een actie van Brenet. Een onverwachte slalom richting doel, waarmee hij veel verder kwam dan hij dacht. Zo bewees hij dat Uniteds doelgebied lang niet zo’n onneembare vesting is als de club met zijn grootsheid pretendeert.

Door zijn toedoen en dat van de andere uitblinkende spelers van PSV werd er flink gemord in het stadion. Ooit is eens gemeten dat de harde kern op de Stretford End bij een goal meer lawaai maakt dan een opstijgende jumbojet. Maar nu klonk er vooral gezucht, ergernis. En of de ploeg van Louis van Gaal boring speelde.

Wat voor hem een uiterst vergeetbare 0-0 was, is voor PSV-supporters misschien wel een trip geweest om nooit te vergeten. Zoals het mogelijk ook een van de laatste kansen was om te gast te zijn bij een van de grootste clubs ter wereld. Want wie belooft hen dat er in de toekomst nog meer Champions League-voetbal op komst is? Nederlands invloed op UEFA’s coëfficiëntenranglijst is tanende, waardoor ook de landskampioen op termijn is overgeleverd aan de voorrondes.

Des te meer moeten betrokkenen van het gelijkspel genieten. Brenet is dat ook van plan, zegt hij. Na de terugreis vandaag gaat hij lekker uitrusten. Misschien wel met de PlayStation.