‘De wens kwam uit mijn diepste binnen’

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Elga de Brave (51) deed het gewoon. Ze stopte als adviseur bij personeelszaken en is nu uitvaartverzorger.

Hoogtepunt: „Dat ik families kan bijstaan in een verdrietige tijd.”

Dieptepunt: „Ik moet zeven dagen in de week en 24 uur per dag beschikbaar zijn, dat is best zwaar.”

Wat een mooi vak!

„Het verlangen begon dertien jaar geleden. Mijn schoonvader overleed en we zaten aan tafel met een uitvaartverzorgster. Vol bewondering zag ik hoe ze een grote steun was voor de geëmotioneerde familie en tegelijkertijd alle praktische zaken onder controle had. ‘Wat een mooi vak!’ dacht ik. Maar ja, ik werkte al twintig jaar bij een verzekeringsmaatschappij, van carrière veranderen was een te grote stap.

„In de jaren die volgden popte het steeds weer op in mijn hoofd. Zoals die middag dat we na een fusie een kennismakingsspel deden met nieuwe collega’s. Welke verborgen wens hadden we? ‘Uitvaartverzorgster worden’, floepte ik eruit. Ik schrok er zelf van, het kwam uit mijn diepste binnen.”

Het laatste duwtje

„Toen mijn dierbare oma twee jaar geleden overleed, kreeg ik het laatste duwtje dat ik nodig had. Mijn vader was ziek, daarom nam ik het regelen van de uitvaart op me. Weer zat ik aan tafel met een uitvaartverzorgster, en ik dacht: dit is het teken om er echt iets mee gaan doen! Ik meldde me aan bij een opleiding, zegde mijn baan op en vanaf deze zomer verzorg ik uitvaarten.”

Voldoening en energie

„Tijdens mijn eerste uitvaarten was ik behoorlijk gespannen. Elk onderdeel is van cruciaal belang. Als ik vergeet de rouwauto in te plannen, is er geen vervoer bij de uitvaart. Op de dag zelf ben ik de regisseur: gaat het goed met de familie? Loopt de dienst volgens de planning? Zetten de genodigden hun meegebrachte roos in de vaas? Blijven er niet te veel stoelen leeg achter de familieleden?”

„Ik kan het verdriet van mensen niet wegnemen, maar ik kan hen wel helpen om de uitvaart zo mooi mogelijk vorm te geven en regelzaken uit handen te nemen. Daar krijg ik veel voldoening en energie van. Mensen in mijn omgeving kijken al uit naar hun pensioen. Maar ik wil dit de rest van mijn leven blijven doen!”