Groot in Tel Aviv, anoniem in Oosterbeek

Israëlische pers komt voor Sheran Yeini naar ADO Den Haag-Vitesse, Japanse journalisten voor Mike Havenaar

Sheran Yeini (links) in duel met Kevin Jansen van ADO.

Op YouTube staat een filmpje waarin Vitesse-speler Sheran Yeini met een vuilniszak door zijn appartement in Tel Aviv loopt. „Net als gewone mensen breng ik ook het vuilnis weg”, zegt hij bijna verontschuldigend in de camera. Alsof hij wil zeggen dat hij niet zo bijzonder is als de tv-makers misschien hadden gedacht.

Het is een opmerking die voorbehouden lijkt aan mensen die in het dagelijks leven een uitzonderlijke rol vervullen. Een rol die zich niet meteen laat verenigen met basale huishoudelijke taken. In Yeini’s geval: van voetbalprof. De man die zijn basisplaats gisteren opluisterde met een fraaie treffer tegen ADO Den Haag is een van de bekendere internationals van Israël. Alias Mister Maccabi Tel Aviv.

In Arnhem kwam Wiebe Nelissen daar al snel achter. De persvoorlichter van Vitesse wordt sinds de komst van Yeini afgelopen zomer geregeld benaderd door Israëlische sportjournalisten. In het begin zo’n tien verzoeken per week. Voor een exclusief radio-interview met Yeini of informatie over de buikblessure die hij al snel opliep. De speler zat er niet op te wachten. „Journalisten daar schijnen nogal een agressieve manier van ondervragen te hebben”, zegt Nelissen. „Ze laten hem zelden uitpraten op de radio.”

Terwijl Yeini in Den Haag met trots vertelt over zijn nieuwe leven in Arnhem, doet een speler van tegenstander ADO Den Haag zijn plicht door zich te voegen bij een groepje journalisten dat alleen voor hem is gekomen. Zoals de Israëlische pers Yeini volgt, zo verslaan deze vier Japanse verslaggevers de prestaties van spits Mike Havenaar. De overeenkomst tussen hem en Yeini? Beiden zijn relatief onbekende eredivisiespelers die in eigen land vaker in de krant staan dan hier.

Na het duel (2-2) vormt het praatje van Havenaar met het Japanse journaille een grappige aanblik. Het lengteverschil met de spits van 1 meter 94 is zo groot dat zijn landgenoten hun hoofd haast in hun nek moeten leggen om hem aan te kijken. Zijn naam duidt op Nederlandse komaf, maar in werkelijkheid is Havenaar meer Japans. Hij is de zoon van voormalig ADO-keeper Dido Havenaar die in de jaren 80 ging voetballen in Hiroshima, waar Mike is geboren en getogen. „Alles is Japans in mij”, zei hij eens in Trouw. Op zijn kuit een tatoeage van een koikarper, de vis die Japan symbool staat voor vastberadenheid en kracht.

Tegen Vitesse maakt hij eerder een onmachtige indruk. Eén hoogtepunt: de achteraf onterechte strafschop die hij verkrijgt na een duel met Kelvin Leerdam. Daar komt de 2-2 uit; de terechte eindstand van een duel waarin Yeini de score had geopend met een fraaie treffer.

De Israëlische international presenteert zich als een stille kracht die anderen ongemerkt beter laat voetballen, door zelden een verkeerde pass te geven en vaak op de juiste plek te staan als aanspeelpunt. Hij zal niet snel opvallen, wat hij zelf ook heeft gemerkt in zijn woonplaats Oosterbeek. „In de supermarkt herkent niemand me”, zegt Yeini grijzend. In Tel Aviv kon hij zelden rustig over straat. In het filmpje waarvoor Israëlische tv-makers zijn laatste dag als aanvoerder bij Maccabi Tel Aviv volgden, toont zelfs een supporter van het rivaliserende Hapoel Tel Aviv zijn bewondering. „Sta me toe u de hand te schudden, ook al ben ik voor Hapoel”, zegt de man.

Zo beroemd als Yeini in Israël is Havenaar niet in Japan. Hij speelde zeventien interlands, maar is uit beeld bij de bondscoach, zegt Hans Vos. Hij schrijft voor het Japanse voetbalblad World Soccer Digest. „De Japanse spelers in de Bundesliga en Premier League zijn populairder. In zijn eerste Vitesse-jaar waren de verwachtingen hooggespannen. Maar toen grote prestaties uitbleven, was de koorts snel voorbij.” Toch vindt het vaste groepje Japanse journalisten het de moeite waard zijn duels te bezoeken. Toru Nakata volgt sinds 2001 de verrichtingen van Japanse spelers in de Benelux. Dat jaar kwam Shinji Ono naar Feyenoord en besloot hij zijn baan als vertegenwoordiger van een Japans telefoonbedrijf in Nederland op te zeggen. Nakata: „Ik kan er goed van leven.” Hoe beter spelers als Havenaar presteren, hoe meer hij verdient. Geen treffer zal Japan ontgaan.