Paringsritueel van vogels bevat een ‘onzichtbare tapdans’

Foto Nao Ota

Blauwkopblauwfazantjes doen tijdens hun baltsdans iets wat mensen niet kunnen zien: ze tapdansen, maar zo snel dat het menselijk oog het niet kon volgen. Japanse en Duitse biologen betrapten de Afrikaanse zangvogeltjes op dat gedrag met een hogesnelheidscamera. Ze publiceerden de vondst donderdag in het wetenschappelijke tijdschrift Scientific Reports.

Blauwkopblauwfazantjes (Uraeginthus cyanocephalus) zijn zangvogeltjes uit Oost-Afrika, die – zoals veruit de meeste vogels – in paartjes een nest bouwen. Meestal is de rolverdeling bij de verleiding hetzelfde: het mannetje zingt, het vrouwtje kiest. Maar de balts van blauwkopblauwfazantjes is een voorstelling door man én vrouw, die wel wat doet denken aan The Muppet Show.

Het begint als een van beide echtelieden een takje in zijn snavel pakt, terwijl de ander toekijkt. De danser of danseres hopt op en neer zodat het takje meezwaait. Op de maat van het gehop zingt hij of zij bovendien een regelmatig lied. (Het takje valt niet uit de bek, want vogels zingen met hun keel). En ze laten, op het hoogtepunt van elke hop, een roffelend geluid horen. Alleen: er is niets te zien wat roffelt.

Wat gebeurt er dan, op dat moment? Dan trappelen de blauwkopblauwfazantjes razendsnel met hun voeten, ontdekten de biologen. De vogels halen daarbij een tempo van 25 à 50 stappen per seconde. Met het menselijk oog is dat niet te volgen. Maar doordat vogelhersenen waargenomen beelden vaker verversen dan mensen, zien de blauwkopblauwfazantjes het getrappel zelf wel, denken de biologen. (NRC)