SERIES Het kwaad in de naiëve huisvrouw FILMS

1 Seriewatcher Rosan Hollak vindt Fargo – burgerlijke knulligheid meets keiharde misdaad – onovertroffen.

Goede cast, geweldige mise-en-scène, sterke dialogen. Met het tweede seizoen van Fargo hebben de makers zich dit jaar overtroffen.

Het eerste seizoen, gebaseerd op de filmklassieker van de gebroeders Coen uit 1996, was al opvallend goed. Maar de afgelopen maanden buitelden de Amerikaanse recensenten met superlatieven over elkaar heen om de inktzwarte comedy opnieuw aan te prijzen. En terecht. De nieuwe Fargo blijkt intenser en, dankzij de humoristische scènes, duisterder dan welke andere serie ook (horror niet meegerekend).

Fargo’s eerste seizoen, dat zich afspeelde in het stadje Bemidji in Minnesota, ging over zenuwachtige polisverkoper Lester Nygaard (Martin Freeman) en psychopaat Lorne Malmo (Billy Bob Thorton). Een brute moord vindt plaats en deze wordt opgelost door de nuchtere agente Molly Solverson. Het tweede seizoen – een prequel – begint in 1979 wanneer Lou Solverson (Patrick Wilson), de vader van Molly, onderzoek doet naar de lokale maffia in Minnesota. Hij krijgt te maken met de Gerhardts, een godfather-achtige clan van naarlingen die controle hebben over het grondgebied van Minnesota. Een van de Gerhardt-zonen schiet in de eerste aflevering meteen een paar mensen in de lokale Waffle Hut overhoop. Daarna verdwijnt hij zelf. Wat er met hem gebeurt? Het is te suf en te bizar om te kunnen bedenken.

Dat is precies de kracht van Fargo: burgerlijke knulligheid wordt vermengd met misdaad. Voor je het weet kruipt het kwaad in de huid van een naïeve huisvrouw of een brave slagersjongen. Alles is een façade. Heerlijk.