Kijk eens voor je, in plaats van op je telefoon

Twee Zweden hingen waarschuwingsborden op in de straten van Stockholm.

Op het bord staan een man en een vrouw die lopend naar hun telefoonscherm staren.

Starend naar het schermpje van je smartphone tegen een paal aanlopen of bijna aangereden worden. Je moet het meemaken om het gevaar ervan in te zien, weet de 29-jarige Zweed Jacob Sempler – het overkwam hem vorige week bijna. „Ik liep naar mijn werk en scrolde door mijn instagramfeed toen ineens van rechts, eerst een fiets en daarna een auto, nog net langs me raceten”. „Ik was echt bijna aangereden, omdat ik naar kattenplaatjes, foodporn en selfies van vrienden keek.” Hij vertelde het aan zijn collega en beste vriend Emil Tissmann (30), ook lang, ook donkerblond, ook een baard en die herkende het probleem. „We dachten: wat gek dat je er niet voor gewaarschuwd wordt. We kijken de hele dag naar onze telefoon en zien al die tijd dus niet wat er om ons heen gebeurt.”

Zo kan het ook. In de VS bedacht Improv Everywhere de 'Seeing Eye Person'.

Ze besloten zelf een paar verkeersborden te laten maken en die op te hangen. Op het driehoekige bord zie je een man en een vrouw die lopend naar hun telefoonscherm staren. Vorig weekend hingen ze drie borden op in het centrum van de Zweedse hoofdstad. Even later werd het eerste bord gespot door een blogger en begonnen Zweedse media erover te schrijven. Toen tweette de Zweedse metrodienst dat ze ook wel van die borden in de metrostations zouden willen. Mensen kijken tijdens het instappen naar hun telefoon, schreef de dienst, metrobestuurders zijn bang dat ze net een verkeerde stap zetten. Toen tweette zelfs de politie dat ze het een cool plan vonden. „Dat maakte het echt legit”, zegt Tiismann.

Maar toen liet de gemeente van zich horen. Een goed idee, maar ze moesten de borden wel verwijderen. Anders zou iedereen zomaar overal borden kunnen ophangen, en dat kan natuurlijk niet. „Maar ze denken dat we twee borden hebben opgehangen. De derde hangt er nog, die hebben ze nog niet gevonden”. Sempler lachend: „Zo ironisch. Veel mensen vertelden ons langs het bord te zijn gelopen en het niet te hebben gezien, omdat ze op dat moment naar hun telefoon staarden.”

Willen ze met de borden een groot statement maken? „Nee, we werken in de reclamewereld en zijn gewend om meteen een plan te bedenken als iets ons opvalt. We zijn in dit geval blij dat erover gesproken wordt. Als ik met iemand aan tafel zit die op z’n telefoon kijkt stoort het mij. Maar als ik het zelf doe, valt het me niet op.” Sempler: „Sinds we die borden hebben opgehangen, merk ik hoe vaak ik op mijn telefoon kijk. Misschien is dat het effect dat we willen bereiken: bewustwording.” Denken ze dat de borden er ooit echt officieel gaan komen? Tiismann: „De gemeente vond het idee dus goed. We hebben ze laten weten dat ze bij ons terechtkunnen als ze onze print willen lenen.”